ҚОРЛИ ОҚШОМ
Қорли оқшом хаёлларимнинг,
Овозини тинглайди юрак.
Ёлғиз эмас, демак ёлғизлик,
Кимсасиз ҳам кимгадир керак.
Қорли оқшом унсиз ойнанинг,
Кўзларида суратим зоҳир.
Қалам, бўёқ керакмас унга
Буюк рассом-Эгамдир моҳир.
Санъатидан севиб, севдириб,
Телбасига бир чимдим берган.
Ҳижронида чунон куйдириб,
Ўз ишқини раволар кўрган.
Қорли оқшом, ёнган болишим
Оловидан бошдан оёқ сув.
Мижжа қоқмай бемор нолишим,
Оқ қоғозга тўкилди дув-дув.
Юлдузларни ўпиб бирма-бир,
Руҳ талпинди ой ҳузурига.
Оний туҳфа бағишлаб роҳат,
Айланади кўнгил дурига.
Далли бўлиб соғинар соғинч,
Юрагимнинг қат-қатларини.
Сўз васлидан яйраган илинж,
Чўзар дийдор соатларини.
Қорли оқшом, то саҳаргача
Шукурларга т