Մի ուրիշ աշխարհ

Մարդը հազվադեպ է լույսի ներքո մտածում խավարի մասին, երջանկության մեջ ՝ դժվարության, գոհունակության մեջ ՝ տառապանքի մասին և, ընդհակառակը, միշտ մթության մեջ մտածում է լույսի, դժվարության մեջ ՝ երջանկության, աղքատության մեջ ՝ հարստության մասին ։ #միուրիշաշխարհ

Մարդկանց հետ խոսակցությունները, Եթե նրանց հետ խորը ներքին մտերմություն չունես, հազվադեպ բացառություններով, միշտ չափազանց անբովանդակ են և միայն հիասթափեցնող: #միուրիշաշխարհ

Ցավը կնոջը ավելի ուժեղ կդարձնի: Դա փորձառու ցավն է, որը կսովորեցնի նրան հարգել իրեն, և դրանից հետո նա կստիպի իրեն հարգել ամբողջ աշխարհը: Ցավը նրան կսովորեցնի, թե ինչպես կարելի է այնքան հստակ սահմաններ գծել, որ ցանկացած մեկը, ով անցել է իր կյանքը առանց ափսոսանքի։ Երբեմն միայն ցավի միջոցով են կանայք երջանկություն գտնում: #միուրիշաշխարհ

Ամեն օր փակեք ձեր աչքերը և պատկերացրեք, որ արդեն ունեք այն, ինչ ցանկանում եք... Հետո շնորհակալություն Հայտնիր կյանքին այն ամենի համար, ինչ հիմա ունես: Պարզապես թողեք ձեր ցանկությունները Տիեզերք ՝ հաստատ համոզվելով, որ այն նյութականացնելու է այդ ամենը... Բարի լույս խումբ: #միուրիշաշխարհ

Ինչպես էլ որ նայես, միևնույն է, ամեն ինչի մեջ քո հայացքն է արտացոլվելու…🤍

Любовь не приходит громко. Она не врывается, не требует, не обещает. Она не пытается впечатлить и не просит стать лучше, чем ты есть, не пытается изменить. Она приходит тихо… и остаётся. Просто рядом с тобой остается. В человеке, рядом с которым тебе не нужно объяснять свою усталость. Не нужно подбирать слова, чтобы не «обидеть», Не нужно оправдывать своё молчание. Нет страха показать слезы, страх или безудержную страсть. Он не давит своим присутствием — и не исчезает в нём. Он не спрашивает о прошлом. Он - настоящие. Он рядом так, будто это естественно. Будто ты — не случайность в его жизни, а место, где ты единственная. Любовь рождается не из усилия. Не из борьбы и не из страха потерять Она рождается там, где тебя видят. Где к тебе не прикасаются громко — но чувствуют глубоко. И в какой-то момент ты вдруг ловишь себя на мысли: тебе не нужно больше искать. Потому что рядом есть человек, который не обещает «навсегда» — но каждый день выбирает быть с тобой. И говорит своим молчанием - «я рядом».

Օրհնված է նա, ով իմանալով մտածում է, որ չի իմանում, դժբախտ է նա, ով չիմանալով մտածում է, որ ամեն ինչ գիտի և ամեն ինչ հասկանում է։ Բարի լույս

Քեզ թանկագին քարի գին շռայլեց հոգիս, Դու՝ ապակի էիր… Սիլվա Կապուտիկյան