Բաց թող բոլորին,ով որ քոնն է հետ կգա կամ չի էլ գնա։Մարդը ունի գնալու իրավունք, հարգիր այդ իրավունքը։
Հարգիր, որ հարգվես,որովհետև ինչքան էլ թանկ լինի մարդը, դու երբեք քեզ չարժեզրկես,երբեք չկպցնես սրտիդ,որ սիրտդ չընտելանա,իսկ հետո հասկանաս,որ արժանի չէր։
Մենք հիասթափվում ենք մեր սպասումներից, երբ մեզ թվում է թե կգնահետեն, մեր ձեռքերը այրելով նրանց տալիս ենք անհնարինը,իսկ հետո դժգոհում, որ չգնահատվեց,որ չսիրվեցինք,որ մեզ օգտագործեցին, որովհետև այդ պահին մեր կարիքը ունեին։
Ինչքան էլ կարոտը խեղդի,սիրտդ ներսից սեխմի կամ ահավոր զգաս մենակության շունչը, երբեք ուսերդ չիջեցնես,որովհետև նրանք միակն են,որ քեզ ձիգ են պահում։
Ոչ մեկ այս աշխարհում արժանի չէ այն մարգարիտներին,որոնք թափվում են քո աչքերի