🌾ХӮШАЕ АЗ ҲАР ГӮШАЕ🌿 📜

ИНСОН КИСТ?

Шанбе: ба дунё меояд. Якшанбе: роҳ меравад. Душанбе: ошиқ мешавад. Сешанбе: шикаст мехӯрад. Чаҳоршанбе: издивоҷ мекунад. Панҷшанбе: ба бистари беморӣ меафтад. Ҷумъа: Падруди дунё мегӯяд. Бихандеду хуш бошед. Фурсатҳои зиндагиро дарёбед. Шод шудан аз шодии дигарон, як каромат аст, ки Худо ба ҳаркас надодааст. Он касе, ки аз тамошои шодии шумо ҳолаш хуш шуд ва по бар пойи шумо бол даровард аз хушҳолӣ, пас бидонед, ки ӯ солимтарин ва беғаразтарин одам аст. Қадри ӯро бидонед ва ба хотири доштанаш хушбахт бошед ва ҳар рӯз шукргузор бошед!

Падар — номи оддӣ нест, балки мафҳуми бузургест аз сабр, ҷавонмардӣ ва муҳаббати хомӯш.

Ӯ мардест, ки бе гиря месӯзад, бе шикоят месозад ва бе таъриф фидо мешавад. Қувваташ паноҳи ҷон аст, хомӯшияш пур аз гап… ва ҳар қадамаш дуост барои фарзанд. Падар даст намепурсад — даст мегирад. Ӯ дар паси ҳар як муваффақияти фарзанд пинҳон аст, мисли сояе, ки намегузорад офтоби сахти зиндагӣ бисӯзонад. Падар гӯё дари баракати Худост — то ҳаст, хонаи ту ором аст. Ба ҳар падари дунё _ салом ва сад шукри буданашон..

ҚОНУНИ ИНТИЗОР МЕГӮЯД:

Мунтазири ҳар чи бошӣ, вориди зиндагият мешавад! Пас доим бо худат такрор кун: Ман имрӯз мунтазири олитарин иттифоқҳо ҳастам ...

Муваффақият — натиҷаи сабру пофишорист, на танҳо бахт.

__________ Он ба касе мерасад, ки ҳатто пас аз сад бор афтодан, боз мехезад. Муваффақият бо қадамҳои хомӯш меояд, вале бо садои баланд эҳсос мешавад. На ҳама роҳ ҳамвор аст — вале касе, ки бо дил меравад, ҳатман ба ҷо мерасад. Муваффақтарин одамон ҳамонҳоянд, ки шикастро дарси нав, на поёни роҳ мебинанд.