- Ասա Անուշ, ի՞նչ էիր ասում։ Չնայած գիտեմ ինչ պիտի խոսաս, էլի Խորենից։ " Մելիք "
- Հա։ Խորենի մահը ես երբեք չեմ մարսի։ " Անուշ "
- Իսկ մտքովդ չի անցե՞լ, որ ես քեզ փրկել եմ։ Էտ հարբեցողից ես քեզ փրկել եմ։ Հասկացի Անուշ, դու ավելիին ես արժանի։ Քեզ իսկական տղամարդա պետք, ոչ թե էտ дишовий ալկագոլիկը։ " Մելիք "
- Ես քեզ թույլ չեմ տա Խորենի մասին էտ ձևով խոսես, հասկացա՞ր։ Ու քո արարքը ոչ մի արդարացում չունի։ " Անուշ "
- Ունի։ Ես քեզ սիրում եմ։ Ու հերիքա հա իրանից խոսանք։ Ես քո համար ուտելիք եմ բերել։ " Մելիք "
- Ես չեմ ուզում ուտեմ։ " Անուշ "
- Անուշ ջան, ես հասկանում եմ, վերքդ թարմա, տենց շուտ չես կարա մոռանաս իրան, բայց հավատա ժամանակի ընթացքում ամեն ինչ մոռացվումա։ Կգա ժամանակ, որ մեզ էլ չեն հի