САБР... - Калиди Хушбахтихост ﷲ ☪

Асалому алайкум Худоё дар ин лаҳзаҳои мубораки рузи Ҷумъа -Ҳама беморонро шифо -Ҳама зиндониёнро раҳо -Ҳама мардонро ғайрат -Ҳама занонро иффат -Ҳама қалбҳоро оромиш -Ҳама мушкилотро осонӣ -Ҳама қарздоронро халосӣ -Ҳама роҳгумонро роҳе -Ҳама бечорагонро лутфе -Ҳама дардмандонро давое -Ҳама бекасонро паноҳе -Ҳама хонаҳоро сафое -Ҳама тавбаҳоро қабул -Ҳама ибодатҳоро мақбул кун. Бирраҳматика ё АРҲАМАР - РОҲИМИН. Амин!!!,...АЛЛОҲ, Бузург ва Меҳрубон аст, Бахшанда ва Ғамхор аст.

Ба саг нон додаму саг моилам шуд,. Нигаҳбони тамоми манзилам шуд,. Бубин фарқияти инсону ҳайвон, Ба инсон хуби кардам қотилам шуд, Пораи ноне ки додам саг қаноат мекунад, Нисфи ҷон додам ба дустам боз хиёнат мекунад.

https://youtu.be/ASfOrtnX77w

Оё медонu? ,,,,, 1400-сол пеш, шαхсе тγро дγст дошт. Дαр он вαқт ҳαтто тαвαллγд ҳαм нαшγдα δγдu. У δα хотuрu тγ αшк мерехт, ҳαмешα αз Аллоҳu Меҳрγδон δαхшuшu тγро мехост вα αз Аллоҳ Бuҳuштро δαроят тαлαδ мекαрд. У αвлодγ αтфолγ дγстонαш ҳαмαро фuдоu тγ кαрдα δγд то uн, кu Xγдоu ягонαро шuносu вα ҳαмешα номu тγро δαле тαкрор δα тαкрор мегγфт: [Уммαтu, γммαтu, γммαтu]. Ин αст мγҳαδδαтu воқеъu! Он ҷαноδ ҳαзрαтu Мγҳαммαд (Сαллαллоҳγ ъαлαúҳu вα сαллαм) меδошαд. Пαс тγ ҳαм номu γро тαкрор δα тαкрор сαлαвот δuфuрuст: «Аллоҳγммα соллu ъαлα Мγҳαммαдuв вα ъαлα αлu Мγҳαммαд (Сαллαллоҳγ ъαлαúҳu вα сαллαм)».

Беҳтарин суханҳо гуш кунед.

Сабри Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) бар азобҳову машақатҳо. ----------------------------- Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) дар ҳама азобҳову машақатҳое, ки аз қавмаш медид, сабр мекарду аҷру савобашро аз Худованд талаб мекард ва саҳобаҳояшро амр кард, ки аз ҷавру зулми мушрикон ба сӯи Ҳабаша ҳиҷрат кунанд. Ибни Исҳоқ мегуяд: Чун амаки Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) Абутолиб аз дунё гузашт, Курайш Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам)-ро чунон озору шиканҷа доданд, ки дар ҳаёташ чунин озору шиканҷаро надида буд. Абунуъайм аз Абуҳурайра (Р.а.) ривоят мекунад, ки гуфт: Чун Абутолиб аз дунё даргузашт, мушрикон чунон бо Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) турушрӯӣ

Ғам одамро несту нобут мекунад чигунае ки оташ шамъро несту нобуд мекунад. Ва шамъ аз сузиши оташ сабру тоқат накарда ашк мерезад вале оташ ба ашки шамъ нигоҳ накарда уро то охир сухта несту нобут мекунад. Ғам ҳам ба мисли оташ аст ки инсонро низ несту нобут мекунад ва инсон бошад тоқати сабри ғаму дардро накарда аз ғамгинии бисёр ашк мерезад вале ғам ба ашки инсон нигоҳ накарда уро то охир обу адо карда мекушад.

Беҳтарин дусти инсон ин Аллоҳ аст. Чунки агар Аллоҳро ба худ дуст бигири Ӯ ҳеҷ вақт танҳоят намегузорад ва ноумедат намекунад. Чунки дарди дилро танҳо бо Аллоҳ гуфта мешавад на ин ки ба банда. Пас Аллоҳро бо худ дуст қарор бидиҳед.

Аз хушбахти пурсиданд Дар куҷо зиндаги мекуни Гуфт: Дар дили касоне, ки ба тақдири ХУДОВАНД рози ҳастанд!