არ გამიბრაზდე, თუ უეცრად, გული გატკინე,
თვითონაც მტკივა, მე ცხოვრება, ულმობლად, მკორტნის,
გთხოვ მეც გამიგო, ის ქალი ვარ, წყაროს წყალისკენ,
გზას რომ მიიკვლევს, უღრან ტყეში, აფთრთა შორის,
გადავიღალე, უსასრულოდ გადავიღალე,
მაგრამ სიმშვიდე, გულის კართან, მაინც არ მოდის,
ზოგჯერ მეც მინდა, უანგაროდ, ვინმემ ჩამიკრას,
სუდარა მომხსნას, სიყვარულზე, დარდის და გლოვის,
ბედნიერებას დავეძებ და ნაპოვნს კვლავ ვკარგავ,
ჩემს ოცნებებს კი სხვა პოულობს, უჩუმრად კოცნის,
სიჩუმის კივლს ვეღარ ვუძლებ და მარტოსული,
დავეხეტები, უსასრულოდ, აფთართა შორის...