📝" Бахтини йўқотган бахтсизлар... қайтар дунё”
Шарифа йўлда кетиб борар экан, қўлида боласи билан кўз ёшини тўкиб борарди. Яна эридан таёқ ****, қувилган эди. Шу билан 4 марта бўлдики уриб ҳайдаб юборади. Уйига боргани билан ота-онаси мажбурлаб яна қайтариб олиб келиб ташлашади. Эри ота-онасининг мажбурий қистови билан унга уйланганлигини қайта-қайта айтиб, Шарифанинг дилини оғритар эди. Шарифа бир умид билан яшар эди, БОЛАЛИК БЎЛСАК БАЛКИ ЎЗГАРИБ МЕНИ ҚАБУЛ ҚИЛАР деган умид билан яшарди. Аммо боласи туғилгандан кейин ҳам Камол аксидан ширин сўз эшитмай, боласини бағрига босганчам йиғлаб қолаверди. Камол эса СЕНИ ҲАЙДАБ ҚИЗ ОЛАМАН, СЕНИ ЭСА ХОТИНИ ЎЛГАН ЁКИ ЁШИ КАТТА ОДАМ ОЛАДИ деб тинмай