Фильтр
572023210550

Добавила фото в альбом

Фото
Фото
Слезы
Читать дальше
Скрыть описание
  • Класс
"Ada, oyim nimaga
uyg'onmayaptilar?" Jajji
bolakayning savoli shundog'am
siqilib turgan dadasining
yuragini ezdi. Ög'lini tizzasiga
ötqazdida, peshonasidan öpdi.
"Oying ög'lim, rosa charchagan.
Endi bir-necha kun uxlab,
yaxshilab dam olishi kerak"
Bolakay indamadi. 5 yoshli
bolakay onasining og'ir
kasalligini ancha oldin
fahmlagandi. Shifoxonaga
dadasi körishga olib borganida,
oyisi uni quchib rosa yig'lagandi.
Dadasi oying tuzalib ketadi,
keyin shifoxonadan javob
berishadi degandi. Oyisi uyga
qaytganida bola oyim
tuzalibdilar deya rosa
sevingandi. Öy-hayollari özidek
sof murg'ak bola oyisiga boshqa
sababdan javob berib
yuborishganlarini bilmasdi. Har
kungidek örniga
Saraton kasalligiga chalingan bir
yigit bölgan ekan.
Tuzalmaydigan bemor ekan. U 18
yoshda edi va istalgan vaqtda
hayotdan köz yumishi mumkin.
Butun umrini uyda qamalib
olganicha onasining g’amxörligi
ostida
ötkazardi. Hech qachon köchaga
chiqmasdi. Ammo bir
kuni uyda ötirishdan zerikib,
köchaga chiqqisi keldi. Onasidan
ruhsat olib
köchaga chiqdi. U köp qavatli uyi
böylab yurib ketdi va öz yölida
köplab butiklarni kördi. CD disk
sotiladigan
dökon oldidan ötib borarkan,
dökon oynasi orqali ichkariga
qaradi. U töxtab shu dökonga
kirish u-n orqasiga
qaytdi. Ichkarida taxminan özi
tengi bir qizga közi tushdi, bu bir
körishdagi sevgi ekanligiga amin
böldi. U eshikni ochib,
Nigina yo'lda ketib borarkan,
bekat yonida sikripkada kuy
chalib o'tirgan kishiga ko'zi
tushdi... 7-dekabr 2010-yil
shoshib mashina yo'lidan o'tib
ketayotganda uzoqdan
kelayotgan avtomobilni ko'rmay
qoldi. Yurak urushi tezlashib,
ko'zini yumdi... Soniyalardan
so'ng ko'zlarini ochdi, uni bir
yigit qutqarib qolgandi. Nigina
ko'zlarida yosh, unga
minnatdorchilik bildirardi. Ular
shu kundan do'stlashib qolishdi.
Yigitning ismi Abror edi va shu
kuni uning tug'ilgan kuni edi.
Ularning
oralarida sir bo'lmas, bir-birlari
bilan suxbat qurib, hech
zerkishmasdi. Abror Niginaning
beg'uborligidan quvonardi, uni
yo'qotishdan qo'rqardi, uni
sevardi. Ularning uchrashuv
joylari shu bek
Qon bosimi oshib, xushini
yöqotgan 70 yoshlardagi kishini
tez yordam mawinasi
shifoxonaga olib keldi. Ahvollari
öta jiddiy edi. Ukollar yordamida
qon bosimini tushirishga
erishdik. Surishtirsam biron
yaqini birga kelmabdi. Bir ayol
qöshnisiman dedi. Aytishicha
otaxonning 2 ög'li borakan, 7
yilki Amerikada yashasharkan.
Ayolining ölganiga 2 yil bölibdi.
Ög'illari oxirgi bor onalari vafot
qilganida kelishgan ekan. Pul
yuborib turisharkan. Otaxon
haqida eshitib öyga toldim. Bu
yoshda inson g'amxörlikka
muhtoj böladi. Yolg'izlik öta
qiyin, ayniqsa qon bosimi kasali
bölsa. 1-2 kun ötgach otaxon
biroz tetiklashdi. Körish u-n
xonasiga kirdim. Meni uzoq duo
qildilar. U yoq-bu y
14:30. Shahar. Chiroyli kiyinib
olgan bir
qiz taksi töxtatdi. Qölida chiroyli
guldasta.
-Iltimos, faqat tezroq haydang.
Men tug'ilgan kunga kech
qolyapman, soat 15:00 gacha
yetib borishim kerak. Bugun
sevganimning tug'ilgan kuni.
-Xöp singlim, manzilni ayting.
-Qabristonga...
Haydovchi oynadan qizga qaradi.
Qiz közida yosh bilan yigiti bir oy
oldin halok bölganini va tushiga
kirib, agar meni sog'ingan
bölsang ertaga 15:00 da
tug'ilgan kunimga
kel, deganini aytdi.
Haydovchi ma'yus bosh
chayqab, mashinani qabriston
tomon haydadi.
14:45. Yöl tirband.
Haydovchi:
-Ulgurmaymiz singlim.
-Hechqisi yo'q, buyog'i yaqin
qoldi, piyoda
yetib olaman,- deb qiz
mashinadan tushib p
Seni sevmayman, meni öz
holimga qöy, -dedi yigit
yig'layotgan qizga. Qiz yigitni
toshbag'irlikda aybladi, undan
nafratlanishini aytdi. Qiz burilib
tez-tez yurib ketarkan yigit
uning ortidan mahzun termulib
qoldi.
Yigit u b-n boshqa
körishmasligini
bilardi. U og'ir xörsinib qöydida
mashinasiga ötirib tög'ri
onkologiya markaziga bordi. 2-
qavatda joylashgan vrach
xonasiga kirdida stolida öychan
ötirgan doktorga qarab shunday
dedi: "Men tayyorman". Doktor
örnidan turib yigitning yoniga
keldi.
Qölini uning yelkasiga qöydi:
"Bardam böl uka, hammasi
yaxshi
böladi, inshoolloh".. Yigitni
jonidan ortiq sevadigan qiz
yigitning sönggi vaqtda nega
bunaqa bölib qolganligi sababin
Men atiga ikki yoshda edim. Juda
afsusdaman, endi hech qachon
maktabga bora olmasligimdan,
öqishni, yozishni
örganolmasligimdan... Men uchun
endi uch raqami yöq... Mening
oyimning ismi Sveta, u meni
dunyoga keltirganida 17 yoshda
edi. Buvim meni judayam yaxshi
körardi, dadam baxtim uchun öz
hayotini berishga ham tayyor
edi. Baxtli gödak edim... Oyim
kompyuter qarshisida,
internetda köp vaqtini ötkazardi.
Men endi gapirishni örgana
boshlaganimda dadam va oyim
tez-tez va jiddiy janjallashib
qolishardi. Nihoyat oyim dadam
bilan ajrashdi va kutilmaganda
xorijga, qaysidir shaharga
ketishga qaror qildi. Yangi
uyimizga kelganimizda, men
özimning "yangi dadam" bilan
tanishdim.
Kichikligimda ota-onam ötib
ketishgan. Akam menga ham ota,
ham ona örnida edi. Qiynalib-
qiynalib meni odam qilgan,
özlari öqimagan bölsada, meni
öqitgan. Ota-onam ukanga
g'amxörlik qil deb u kishiga
vasiyat qilganlari u-n og'ir
mehnat qilib bölsada meni hech
nimaga zoriqtirmay katta qildilar.
28 yoshida uylandilar. Ikki
farzandlik ham bölishdi. Akam
meni juda yaxshi körardilar.
Gohida yangam hazillashib:
"Akaiz mendan ham köproq sizni
yaxshi köradi", derdi. Nima
topsalar menga ilinardi. Meni
uylantirish niyatlari bor edi.
Hammasi ösha kunlardan
boshlandi. Dastavval
ancha toblari qochib bir-necha
kun ishga chiqmadilar. Keyin bir
kun hushidan ketdilar.
Shifoxonaga obord
Показать ещё