" К,алб ку'зи "
Алк,иссаким жуда к,адим жихолатли замонда,
Бир донишманд улуг хаким у'тган экан жахонда.
У кун бу'йи гиёх териб кезиб тог'у биёбон,
Одамларга шифо бериб яшар экан шоду-мон.
Табобатга к,албан, рухан фидо этиб у'зини,
Хатто бир кун ништар билан очмиш ку'рнинг ку'зини.
Бандасига бермакдору' яратганга исёндир,
Демак хаким иши макру, унинг у'зи шайтондир.
Бу сузларни чин деб билди нодон жохил оломон,
Донишмандни сазо к,илди калтаклади беомон.
Буюрдилар.." ёк,инг шитоб азозинни ошасин "
Керак булса кимга савоб, чу'п келтириб ташласин.
Савоб учун биров у'тин биров ташлар дона хас,
Хаким бошин баланд тути