Армянские стихи...Հայկական բանաստեղծություններ

"Աղոթք առ Աստված" Խռոված մարդկային, Չար բարքերից, Գտնեմ հեռու մի մատուռ, Քուղե հագուստ Վրաս առնեմ, Ճգնավորված աղոթեմ։ Աստծո գիրքը,քար սեղանիս, Մոմերի մեղմ լույսի տակ, Աստծո պատկերը, Հայացքով գրկած, Աղոթքով տարվեմ, Առ Աստված։ Մի կտոր հաց,քար սեղանիս, Ես իմ պատիժը կրեմ։ Աստված արդար, Խնդրանքս է, Իմ մեղքերն էլ, Որ ներես։ Աստված արար, Աստված հզոր, Աստված ամեն, Գթառատ։ Աստված ներող, Լույս ճառագող, Ներիր մարդուն Մոլորված։ Դու դարձի բեր, Մարդ չարիքին, Փրկիր երկիրս Օրհնված։ Փրկիր հողն այս, Աստվածատուր, Լույս,հույս ճառագիր, Ամենուր։ Ով տեր Աստված, Ես նվաստս, Որ դրա իրավունքն էլ, Չունեն։ Անհավատս ճգնավորված, Թող աղերսով, Քեզ դիմեմ։ Ես ծնկաչոք,քար հատակին, Այս մոռացված մատուռի, Խնդրանքս աղերսածին, Աղաչում եմ մի մերժի։ Տուր մեզ Աստված, Մի լույսի շող, Մի հույսի թել, Մի հնարք, Որ փրկվի երկիրս հին, Չդառնա հող, Անբնակ ։ Բաց մի դուռ, Հույս փրկածին, Լույս,շողերով հագեցած, Ազգս նորեն վերածնվի, Մտքով պայծառ,ու հստակ, Տեղը գտնի նոր աշխարհում, Մութ թունելից, Լույսին գա, Փրկի հողն ու , Յուր հայրենին, Խաղաղ, դարերը գնա։ ԱՄԵՆ... 26.03.2026.թ.

*** Սուրբ,սրբություն չմնաց, Նեռն է տիրում աշխարհին, Աստված հեռու է քաշվել, Նեռն է Աստծո լույս գահին։ Մարդ,մարդկություն չմնաց, Խևն է տիրույթում մարդկության, Մարդը դարձել է չարիք, Ինքն իրենով առհավիրք։ Ազգիս գահն է ավիրվել, Համայն հայության տիեզերքում, Խելքս գլխիցս առել են, Աստղս են կոտրել տիեզերքում։ Լույսս աշխարհին տվել, Ես մթության,խավարում, Հազար ճամփեք կորցրել, Մոլորվել եմ աշխարհում։ 23.03.2026թ.Մ.Մանուկյան։