Надорам дар канорам дӯсти
ҷони,
Ҳама буданд нониву забони.
Бирафтанд зархаридон аз
канорам,
Ба худ андеша кардам
ногаҳонӣ.
Дилам сард гашт аз ду рӯя
дӯстон,
Чӣ лофи дӯсти,лофи ҷавонӣ?
Чӣ менози дар- ин умри ду
рӯза?
Баҳори умри мо,дорад
хазонӣ!
Ба монанди дили мардонаӣ
худ,
Наёфтам ҳамдиле дар
зиндагонӣ!
Ҳар-ончӣ бар сарам ояд зи
қисмат, Намегӯям,ки бо айби
фалонӣ!
Ягона модари ҷонпарваре
буд,
Ҳамеша менамуд ӯ
меҳрубони.
Ғами дунё ба қалби ӯ
нағунҷид,
Намуд тарки чунин дунёи
фони.
Зи баъди марги ӯ рӯзе
надидам,
Ғами ӯ бар дилам дорад
гарони.
Ба сахтии ҳаёт
Маҳкампуриро,
Худовандо,намои пуштибони