Armon MuhabbaT....
Armon muhabbat .... ! Bor ekanu,yo'q ekan, Qadim, qadim zamonda, Foniy dunyo tomonda, Go'zal tuyg'u bor ekan. Barcha inson ko'nglida O'shal tuyg'u yasharkan Yuraklar bir bog' kabi, Go'zallikdan yashnarkan Yetti osmon ishvasin, Bog'i eram mevasin, Tatib lazzat olarkan, Davru davron surarkan, Inson umri nur to'la, Ertak kabi o'tarkan, Shirin o'yga ko'milib Tuyg'ular ju'sh urarkan. Yuraklar qanot yozib, Otashdek porlab yonib, Rohatga to'ymas ekan, So'ngisi kelmas ekan. Sevishganlar gulmisol, Barpo etib ko'rkamlik' Chehralari nurvisol Bahtli hayot kecharkan. Kecha,kunduz,oy,yillar O'tib asta oradan, Noshukurlik kelibdi, Insonga dust bulibdi. Rashk,gumon,fitna,bo'hton Qo'shil