Фильтр
  • Класс
Тозанашр
Ҷавонон ва бархўрди қудратҳо
Муаллифи китоби «Ҷавонон ва бархўрди қудратҳо», журналисти ҷавону пуркор Муҳаммадиқбол Атозода китобашро бо чунин сатрҳо ҳусни оѓоз бахшидааст: «Салом, хонандаи азиз! Китобе, ки дар даст доред, ҳосили андешаву афкори як ҷавон аст. Ҷавоне, ки дар аввалин қадамҳояш рўзгори талхи миллатро (дар солҳои 1992-1997) дидаву он даҳшати миллиро хираву торик дар дорад. Ҳосили афкори ҷавонест, ки хандаи кўдаконааш чун садҳо ҳазор тифли ин сарзамин қурбони ҷанги таҳмилї гардидаву он рўзгори сиёҳро ҳамеша чун нақш дар санг дар зеҳн дорад. Ҷаҳони муосир ба бозиҳои бузурге печидааст ва дар ин бозиҳо қабл аз ҳама ҷавонон-насли ҳассосу пурғурур қурбон мешаванд. Насле, ки
Китоби орзу

Барои харидани баъзе майда-чайдаҳо ба
мағозаи акаи Саидвалӣ даромадам. Аз китоби паҳлӯи тарозуяш, варақеро даронда, маводи
лозимиро ба он мепечонд. Фурӯшанда пулашро
ҳисоб намуд. Маблағи даркориро супоридам. Ба хона расида, халтаи хӯроквориро ба дасти бибиям додам. Айёми
таътил буд. Ман ҳам "аз бекорӣ кадукорӣ гуфта", он варақҳоеро, ки акаи
Саидвалӣ харидаҳои манро печонда буд, шурӯъ ба хондан
кардам. Аслан бибиям чизҳои он халтаро холӣ карда, ба ман дода, фармуд, ки ба
сатили партовҳо андозам. Аммо ман ба хубӣ тозаашон кардам.
Шумурда дидам, ки аз 8 саҳифа иборатанд. Шурӯъ намудам ба хондан. Бо завқу ҳаваси
беандоза мехондам, вале тоза ба ҷои ҷолибаш расида будам, ки в
Хизмати бепул
Кори писарак имрӯз барор нагирифт. Рӯз бегоҳ мешавад, вале ягон мошин ҳам шуста натавонист. Чанд мошин омада буданд, вале рақибони пурзӯраш онҳоро аз худ карданд. Қасд кардагӣ барин, боз дар ин рӯзҳое, ки модари танҳояш бемор асту барои доруву дармонаш пули калон лозим аст.Ғарқи ин андешаҳо, ғамгину маҳзун нишаста буд, ки ҷипи калоне омада наздаш қарор гирифт. Соҳибаш, ки бо мошину либосҳои пуркарру фараш нозида, биниаш осмонро мехарошид, маҳз аз ӯ хост, то мошинашро бишӯяд.-Дарунашро ҳам бишӯям раис?-пурсид писарак хурсандона.-Ҳо, даруну берунашро нағз бишӯй. Агар фасон бишӯӣ, боз ягон фикри иловагӣ ҳам мекунем.Писарак шоду мамнун ба кор шурӯъ кард. На хунукии ҳавои зимистон
Хизмати бепул

Кори писарак имрӯз барор нагирифт. Рӯз бегоҳ мешавад, вале ягон мошин ҳам шуста натавонист. Чанд мошин омада буданд, вале рақибони пурзӯраш онҳоро аз худ карданд. Қасд кардагӣ барин, боз дар ин рӯзҳое, ки модари танҳояш бемор асту барои доруву дармонаш пули калон лозим аст.Ғарқи ин андешаҳо, ғамгину маҳзун нишаста буд, ки ҷипи калоне омада наздаш қарор гирифт. Соҳибаш, ки бо мошину либосҳои пуркарру фараш нозида, биниаш осмонро мехарошид, маҳз аз ӯ хост, то мошинашро бишӯяд.-Дарунашро ҳам бишӯям раис?-пурсид писарак хурсандона.-Ҳо, даруну берунашро нағз бишӯй. Агар фасон бишӯӣ, боз ягон фикри иловагӣ ҳам мекунем.Писарак шоду мамнун ба кор шурӯъ кард. На хунукии ҳавои зимистон
Ангуштарӣ

Аз
назди дӯконҳои тиллофурӯшии бозори Корвон
мегузаштем. Ҷавонмардони синну
солашон гуногун зуд моро иҳота карда “Тилло мехарем, апа, тиллои фурӯшӣ дорӣ? Ман қимат мехарамаш,”-гӯён ба ҳамдигар фурсати дуруст ҳарфзанӣ намедоданд. Бо азобе аз ҳалқаи онҳо
раҳида, ба дӯконе даромадем, то дӯстам, ки мақсади
ангуштарӣ харидан дошт, ягон дилхоҳашро барои худ интихоб кунад. Баъди давр
задани якчанд дӯкони тиллофурӯшӣ дар охир интихобаш рӯи як ангуштарии нигинсабз қарор гирифт.
Нарху наво кард, савдояшон пухт ва дар охири кор дӯстам музаффарона он якеро ба ангушт
кард ва аз банда пурсид:


- Чӣ тур аст ба назарат? Хеле зебост, ҳамин хел не?


- Бале, бисёр зебид, мубора
САЛОМ АЗИЗОН, БА ГУРӮҲИ ДИЛИ ТОҶИК ХУШ ОМЕДЕД!
ИЗИ БӮСАИ РАҚИБ
Рўзи маъмулӣ. Дар дафтарам машғули кор будам, ки коргузор дарро кушода гуфт:
- Апа, шуморо раис мепурсанд.
- Тинҷӣ бошад? - гуфта пурсидам. Ин суол ҳам ба худам буду ҳам ба коргузор, аммо посухе нагирифтам. Ў нимтабассуме карду аз утоқи корӣ берун шуд. Ба дари ҳуҷраи раис расида, онро кушодаму ҷумла ҳамкоронро дар дафтари раис дидам. Ҳама бо дидани ман якҷоя «Зодрўзат муборак, зодрўзат муборак» - гўён шодону хандон, самимона шодбошиям намуданд. Пасон ҳар кадоме бонавбат дар бораам сухан ронда, аз корам, одобу рафтори хубам гуфтанд, таърифам карданд, ба осмони ҳафтумам бароварданд. Агар содиқона бигўям, он қадар духтари бад ҳам нестам. Ба касе бадзабонӣ намекунам, мекўшам ягон
Показать ещё