Ниёз Гулноза билан айланиш баҳонасида
дўконларни ҳам кўздан кечириб чиқди.
Бир дўконда чиройли, бежирим тилла сирға
унинг эътиборини тортди.
- Гулноз биласанми, бир вақтлар онам мени
ўқишга тайёргарлик кўришим учун
ўзларининг тилла сирғаларини сотган эди.
Мен агар икки ойлик стипендиямни
йиғадиган бўлсам шу сирғага етарканкан.
Нима дейсан?
- Яхши фикр, албатта ҳаракат қилинг.
Стипендия келган куни Ниёзнинг
курсдошлари кафеда ўтирадиган бўлиб
қолишди.
“Бундай вақтда четда қолиш ярамайди.
Келаси икки стипендиямни албатта сақлаб
қоламан”- ўзига сўз берди. Аммо кейингиси
ҳам ҳудди шамолда учгандек йўқ бўлди-
қолди, Нозимдан олган қарзини берди, зарур
китоб олиши керак эди, уни