Фильтр
Закреплено
anpoxarineliblog

Добавлено фото в альбом

Фото
  • Класс
Էրեխեք բայց ինչ էլ լինի Մարիան մեր ընկերուհին է։ Ես անհանգիստ եմ իրա համար,-ասաց Մարկը։
-Ի՞նչ... Իրա բոլոր արածներից հետո՞,-զարմացավ Ալեքսը։
-Հա։ Կարողա ինքը խնդիրներ ունի։
Զանգում է Մարիայի մայրը և նրանց կանչում է իրենց տուն։ Հասնում են, ներս են մտնում։ Մարիայի մայրը ասում է.
-Էրեխեք ջան, ես իմ աղջկա փոխարեն ներողություն եմ խնդրում բոլորիցդ։ Նա չի հասկացել ինչ է անում։ Խնդրում եմ նրա կողքին լինեք։ Մարիայիս մոտ հազվագյուտ հիվանդություն են հայտնաբերել։ Նրա մեջ ապրում է 2 մարդ։ Մեկին դուք ճանաչում եք, իսկ մյուսը այս ամենի հեղինակն է։ Բայց Մարիան իսկապես զղջում է իր արածների համար։ Նա հիմա հիվանդանոցում է։ Բայց չի հիշում ինչ է արել։ Խնդրում եմ գնացեք աղջկաս մոտ։
-Հա, իհարկե։ Մենք ամեն ինչ կանեն
Այդ պահին ներս մտավ ոստիկանությունը, ոլորեցին Մարիայի ձեռքերը ու տարան։ Դեռ չէին կարողանում ուշքի գալ... Մարիա՞ն, իրենց լավագույն ընկերուհիներից մե՞կը... Արինան ասաց. -Հիմա ամեն ինչ կբացատրեմ։ Մարիան միշտ էլ ինձ նախանձում էր։ Նա ասում էր, որ ինձ բոլորը իրենից խելացի ու սիրուն էին համարում։ Ինչքան էլ իրեն համոզում էի, որ այդպես չէ, չէր ուզում լսել։ Մի անգամ եկավ մեր տուն ու սկսեց ինձ սպառնալ։ Ասում էր, որ եթե չանեմ այնպես, ինչպես ինքն է ասում, ձեզ էլ, ինձ էլ կսպանի։ Ես ստիպված համաձայնեցի։ Սկզբում ասաց, որ հեռանամ քաղաքից ու այլևս չվերադառնամ։ Այդ պատճառով ես փախա։ Բայց 1 տարի հետո Մարիան զանգեց ու ասաց, որ բոլորը մեկ է ինձ հիշում են ուր էլ լինեմ։ Ու հետ կանչեց։ Ես ուրախացա՝ մտածելով, որ հիմա
Մենք դողում էինք։ Ահա նա իջավ, մոտենում է մեզ, բայց այս ի՞նչ է.... Նրա հետևից մեկն էլ է իջնում։ Դեմքին այն սև դիմակը... Օ՜ ոոոչ... սա այն դիմակն է, որը ես տեսա ինձ սպանել փորձող մարդու դեմքին... Այսինքն դա Արինան չէ՞ր... Բայց ո՞վ...
Նրանք հասան։ Արինան ասաց.
-Արդեն պետք է իմանաք ճշմարտությունը։
Այն մարդը հանեց դիմակը.... Աստվա՜ծ իմ... Մեր դիմաց կանգնած էր... Մարիան... Բոլորը լուռ էին։ Կորցրել էինք խոսելու ունակությունը։ Բայց ախր ո՞նց, ինչի՞ համար։ Մարիան չար քմծիծաղ տվեց.
-Չէի՞ք սպասում։ Դե իհարկե, չէ՞ որ ես այդքան խելացի չեմ, որ կարողանամ ձեզ խաբել։ Բայց արդյունքում ես ձեզնից խելացի դուրս եկա...
-Այսի՞նքն։ Կբացատրե՞ս ինչի համար։ Դու՞ էիր գրում հաղորդագրությունները-արցունքները զսպելով աս
Տեսան Արինային։ Մի պահ լռություն տիրեց։ Հետո նա ասաց.
-Ես հիմա ամեն ինչ կբացատրեմ... բայց այդ պահին նրան sms եկավ, նա ասաց, որ հիմա կգա ու բարձրացավ վերև։ Անցավ մի քանի րոպե։ Անհանգստացան։ Բարձրացան վերև, բայց Արինան չկար։
-Նա նորից մեզ խաբե՞ց,-ասաց Մարիան։
-Ահա,-պատասխանեց Մարկը։
-Կարծում եք Արինան վտանգավոր է՞,-հարցրեց Լինան։
-Չէ, և հետո ինչ էլ լինի մենք 4ով ենք, իսկ նա՝ մենակ,-ասաց Ալեքսը։
-Համաձայն եմ,-ասաց Մարկը, և նրանք դուրս եկան շենքից։ Դուրս գալուց հետո հաղորդագրություն եկավ բոլորին։ Վստահ էին, որ Արինան է. «Դե ինչ, խաղը մոտենում է իր ավարտին... Դուք համարյա հետևեցիք իմ բոլոր կանոններին... Բայց հաղթողը մեկն է... Եվ կարծում եմ ես հաղթեցի... -ԱՐ»
-Խաղն ավարտված է և ԱՐ-ը հաղթել
Գնում է ոստիկանություն ու ասում, որ ինքը դա արել է, որովհետև իբր անպատասխան սիրահարված է եղել Լինային։ Հենց այդ պահին արագ ներս է մտնում Լինան ու ասում
-Չէէ, իրականում ես եմ ինքնասպանության փորձ արել, իսկ Մարկը... Նա ուղղակի իրեն է մեղադրում դրա մեջ։ Մտածում է, որ ես իր պատճառով եմ այդպիսի քայլի դիմել...
Մարկը քարացած կանգնել էր... Երբ նրանք դուրս եկան ոստիկանությունից Մարկն ասաց.
-Քեզ արդեն դու՞րս են գրել։
-Չէ, վաղը։
-Բա ոնց եկար ու ինչու՞ ստեցիր։
-Դե չէի կարող թողնել, որ իմ պատճառով դու խնդիրներ ունենայիր։
-Քո պատճառո՞վ։
-Դեե -ԱՐ-ի։
-Լավ, շնորհակալ եմ։ Փախե՞լ ես հիվանդանոցից։
-Ոչ, թույլտվություն ունեմ։ Բոլորը կարծում են, որ ես իսկապես փորձել եմ ինքնասպան լինել։
-Կներես
-Ինչի՞ համար
Աչքերը բացեց հիվանդանոցում։ Կողքին նստած էին ընկերները։ -Լիիին, վերջապես արթնացար,-ուրախ ասաց Մարիան։
-Ի՞նչ է եղել ինձ։
-Չգիտեմ... Հայրդ մտել է տուն ու քեզ գտել հատակին ընկած արյան մեջ կորած։ Դու ոչինչ չե՞ս հիշում,-հարցրեց Մարկը։
-Ես ձայներ լսեցի, իջա ներքև ու տեսա մի սև դիմակով մարդու... հետո արթնացել եմ այստեղ։
-Չէէէ, Արինան արդեն չափերն անցնում է...
Այդ ժամանակ 4ին էլ sms եկավ. «Տեսա՞ք ինչ կլինի, եթե չխաղաք իմ կանոններով... Ոստիկանությանը դիմեք, ավելի վատ կլինի։ Մոռացա ասել... Ճամպրուկս կբերեք այսօր ժամը 8ին։ -ԱՐ» Այդ պահին մտան Լինայի ծնողները, ու նրանք դուրս եկան։ -Ո՞նց ես աղջիկս։
-Լավ պապ, արդեն լավ եմ։
-Լինա ջան, ի՞նչ է եղել քեզ հետ։
-Հեչ մամ, վատ էի զգում,-ստեց, քանի որ վախեց
Ալեքսին գրել էր. «Շնորհակալության համար դեռ շուտ է...», իսկ Լինային՝ «Խաղ N2. Հերթը քոնն է։ Պետք է գնաս իմ տուն ու բոլոր իրերս հավաքես ճամպրուկիս մեջ ու դնես դպրոցի դիմացի նստարաններից մեկի վրա, այլապես հրաժեշտ կտաս մայրիկիդ)» Ալեքսն արդեն ամեն ինչ պատմել էր։ Լինան էլ է ասում, թե ինչ էր հաղորդագրության մեջ։ Նրանք որոշում են բոլորով միասին գնալ Արինայի տուն։ Գնացին։ Դուռը բացեց Արինայի մայրը։ Նրանց ներս հրավիրեց։ Գնացել էին «Արինայի մայրիկին այցելության»։ Լինան գնաց իբր լվացվելու։ Բարձրացավ Արինայի սենյակ ու սկսեց հավաքել իրերը ճամպրուկի մեջ։ Բոլորը հավաքելուց հետո հաղորդագրություն ստացավ. «Ոչինչ չե՞ս մոռացել»։ Նայեց կողքերը ու սենյակի մի անկյունում տեսավ մի տիկնիկ, որը շատ նման էր Արինային։
Դասարան մտավ մի ոստիկան և ասաց. «Ալեքս Հովհաննիսյան, խնդրում եմ վերցրեք ձեր պայուսակը ու դու՛րս եկեք դասարանից»։ Բոլորը շատ անհանգստացան, դասարանում աղմուկ սկսվեց։ Ալեքսը դուրս եկավ։ Այդ պահին նրան sms եկավ. «Կարծում ես այդքան միամի՞տ եմ։ Ահա քո պատիժը։ -ԱՐ»
Երբ հասան բաժանմունք, ոստիկանն ասաց.
-Քաղաքացի Ալեքս, դուք մեղադրվում եք սպանության փորձի մեջ։ Մենք արդեն ապացույց ունենք։
Ալեքսը հասկացավ, որ ԱՐ-ն էր բողոքողը։ -Իսկ ո՞վ է բողոքել։
-Բողոքողը խնդրեց չասեմ իր անունը։
-Բայց դուք ապացույց չունեք, որ նա չի ստել։
Այդ պահին զանգ եկավ ոստիկանի հեռախոսին։ Խոսելուց հետո նա ասաց, որ զանգողը բողոքը հետ է վերցրել և Ալեքսը կարող է գնալ։
Ալեքսը ոչինչ չէր հասկանում։ Մի՞թե ԱՐ-ը փորձում էր օգնել իր
Դասերից հետո որոշել էինք գնալ սրճարան։ Արդեն այնտեղ էինք, երբ Ալեքսին sms եկավ. «Խաղ N1. Առաջինը կխաղաս դու, Ալեքս։ Պետք է թույն լցնես Լինայի բաժակի մեջ, այլապես ես ինքս կփորձեմ։ Հավատա կստացվի, առաջին անգամը չէ։ Մոռացա ասել, թույնը պայուսակիդ մեջ է։» Մենք նկատեցինք, որ Ալեքսը գունատվեց այն կարդալուց հետո։ Ի դեպ ասեմ, որ Ալեքսը սիրում էր Լինային։ -Ալե՞քս, քեզ ինչ եղավ։ Կարողա՞ նորից այն հիմարն էր գրել,-հարցրեցի ես։
-Չէ չէ, կարևոր բան չէր։ Beeline-ից էր։ Ես հեսա կգամ,- ասաց նա ու դուրս գնաց։
*Ալեքս*
Չգիտեի ինչ անել, միգուցե ասեմ նրանց։ Հաղորդագրություն. «Նույնիսկ չփորձես ձայն հանել։ Հիշի՛ր ես փորձ ունեմ»։ Մի միտք ծագեց։ Գնացի ներս։ Հանկարծ լույսերը անջատվեցին։ Ես հասկացա, որ նա էր անջատել, որ
Показать ещё