Фильтр
Eşitdim dostlardan məni sormusan,
Bir mesaj yazmağa üzün gəlməyib.
Özgə birisilə ailə qurmusan,
Bir dəfə olsa da üzün gülməyib...

Eşitdim yamanca peşman olmusan,
Məni terk etdiyin o gündən bəri.
Özgə qollarında tənha qalmısan,
Unuda bilmirsən mənli günləri...

Eşitdim arada gözlərin dolur,
Mənli xatirələr düşür yadına.
Ürək də, beyin də yadına salır,
Ölməz xatirələr çatır dadına...

Eşitdim hər sabah məyus olmusan,
Gecələr gündüzdən qoparır səni.
Bu cavan yaşında yaşa dolmusan,
Yuxular uzağa aparır səni...

Eşitdim üzünü qırışlar basıb,
O mənə etdiyin günahlarındı.
Eşitdim, deyəsən lap ağlın çaşıb,
Hər günah basqa bir sabahlarındı.

Eşitdim bu şeir keçib əlinə,
Oxuyan gözlərin dolub nədənsə
Süzüm qəmli baxişla,
Gözlərim gilə yaşla,
Gülsüz gəlsəm bağişla,
Məni çağir toyuna...

Sənsizliklə barişim,
İnsanlara qarişim,
Şam tək yanim alişim,
Məni çağir toyuna...

Sən xoşbəxtsən,mən yetim,
Yoxdur qədir-qiymətim,
İnan safdir niyyətim,
Məni çağir toyuna...

Şərab olsun həmdəmim,
İçim çoxalsin qəmim,
Nəolar kəsilmə Qənim,
Məni çağir toyuna...

Uydum şirin sözünə,
Kipriyinə ,gözünə,
Son kəs baxim üzünə,
Məni çağir toyuna...

Məni çixarma yaddan,
Soraqla dostdan-yaddan,
Bəlkə köçdüm həyatdan,
Məni çağir toyuna...
Getdi sevgiyle baxan o gozler.
Titredi derdimden dolan denizler.
Kul oldu qelbimde alisan kozler.
Neyleyek qus teki yoxdu qol qanad.
Derdlerle doluyken kecilmez heyat.

Soyledim derdimi her daqa dasa.
Bir kimse menide dusmedi basa
Qarisdi dertlerim gozumde yasa.
Sinaqla boyutdu bizi bu heyat.

Gelmisik heyat gerek yasayaq.
Kederle sevincdi omur yolumuz.
Her aqri acini gerek dasiyaq .
Bir sinaq yoludu heyat yolumuz.
NUSRET KESEMENLI....
_____ Necesen? ______
Hesret ureyimi usudur menim
Bari xeber gonder bilim necesen?
Cagir qanadlanib yanina gelim
Bilim ki,omrum gunum necesen?
Araya gor nece dere dag dusub
Qismete hesretli yasamaq dusub
Bize seve-seve ayrilmaq dusub
Hardasan ey nazli gelin necesen?
Bir yagis ordada belece yagir
Coxalir kederin her gece dogur
Adimi bir defe ucadan cagir
Yuyurub yanina gelim necesen?
Bulaqlar yangini sonduren deyil
Lap qaya derdini dindiren deyil
Axi hesret seni olduren deyil
Gelim qucagina olum,necesen?
Nişanlımı anamla bir yataqda tutdum

O, bizim məktəbə 7-ci sinifdə gəlmişdi. Gəldiyi ilk gündən də hamımızla isinmişdi, mehriban oldu. Siniflə keçirdiyimiz bütün tədbirlərdə, yay tətillərində getdiyimiz bütün səfərlərdə fəallıq edirdi. Qısa zamanda sinfin həm oğlanları, həm də qızları ilə yaxınlaşmışdı. Hətta illərlə bizimlə bir yerdə oxuyan yoldaşlarımızın çoxundan daha yaxın olmuşdu. Sinifdəki bəzi oğlanlar ara-sıra qızlara söz də atırdılar: -Neçə ildir, sizinlə oxuyuruq, hələ bir bazar bizimlə görüşüb kəlmə kəsməmisiniz, amma hər həftəsonu Elxanla bulvardasınız. Bizi ona bilmədiyimiz bir səbəb bağlayırdı. Özümüz də hiss etmədən sinfin demək olar ki, bütün qızları onu çox istəyir, ondan
.
"Mən sənsiz ölmədim, məni bağışla..."-

Gecənin qaranlığı idi. Qəflətən şimşək çaxmağa başladı... Göyün üzünü qara buludlar aldı. Hələ yağış başlamamışdı. Heç özünün də bilmədiyi qara bir hiss bütün düşüncələrinə hakim kəsilmişdi. Sanki göy üzündəki qara buludlar yavaş-yavaş onun qəlbinə dolurdu. Hələ olacaqlardan xəbəri yox idi.

Başını qatmaq üçün kitab oxuyurdu. Daim həyat yoldaşını fikirləşirdi. Uzaq yola çıxanda həmişə ondan nigaran qalardı. Bu gün də həmin günlərdən biri idi. Ondan xəbər gözləyirdi, çünki hələ də sonuncu mesajına cavab yazmamışdı. “Görəsən, niyə yazmır? Yəqin maşında yuxuya gedib, axı o uzaq yol gedəndə həmişə mürgüləyir” – deyib özünə təsəlli verirdi. Hərdən qara
Показать ещё