Предыдущая публикация
Фильтр
Аз Абўҳамза Анас ибни Молик, разия-л-Лоҳу анҳу, ки хизматгори пайғамбари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, буд, ривоят аст, ки пайғамбар, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, гуфт: «ҳар кадоми шумо то он чиро, ки барои худ дўст медорад, барои бародар (-и мусулмонаш) низ дўст на-дорад, ҳанўз имон на-овардааст».
[Барои бародари худ низ ҳар чизи дўст доштаниро раво хостани мусулмон чу-нин маъно дорад, ки чаҳд намояд, то ба ў некие кунад; ва агар некие карда натаво-над, бигузор ўро аз бадҳ ҳи-моя намояд ё зараре ба ў нарасонад].
Ал-Бухорҳ ва Муслим ин ҳадисро ривоят карда-анд.
[Барои бародари худ низ ҳар чизи дўст доштаниро раво хостани мусулмон чу-нин маъно дорад, ки чаҳд намояд, то ба ў некие кунад; ва агар некие карда натаво-над, бигузор ўро аз бадҳ ҳи-моя намояд ё зараре ба ў нарасонад].
Ал-Бухорҳ ва Муслим ин ҳадисро ривоят карда-анд.
Аз Абўмуҳаммад ҳасан ибни Алҳ ибни Абўтолиб, писари духтари пайҳам-бари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам ва хуш-бўяки ў ривоят аст, ки гуфт: аз пайғамбари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, (ин ҳадисро) ҳифз кардаам: «Раҳо кун он чиро, ки туро ба шубҳа меандозад ва бигир он чиро, ки туро ба шубҳа намеандозад [зеро дар рос-тҳ оромиши хотир аст ва дар дурўҳ шакку шубҳа аст]».
Ин (ҳадис)-ро ат-Тир-мизҳ ва ан-Насоҳ ривоят кардаанд.
(Ат-Тирмизҳ) гуфтааст: ҳадиси ҳасану саҳеҳ аст.
Ин (ҳадис)-ро ат-Тир-мизҳ ва ан-Насоҳ ривоят кардаанд.
(Ат-Тирмизҳ) гуфтааст: ҳадиси ҳасану саҳеҳ аст.
Аз Абўҳурайра, разия-л-Лоҳу анҳу, ривоят аст, ки гуфт: пайғамбари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, гуфт: «Эй мардум, ҳамоно Худо пок аст ва ҳуз покҳ чизеро ҳабул накунад. Ба дурустҳ, Худо мўъ¬минон¬ро бар он чи амр кар¬дааст, ки пайғамбарон-ро ба он амр карда буд. Ва Худои Таъоло мефармояд: ҳЭй пайғамбарон аз покизаҳо бихўред ва корҳои шо-иста бикунед, ки ман ба он чи анҳом медиҳед, огоҳамҳ [Мўъминун, 23:51]; ва мўъминон-ро фармуд: ҳЭй мўъминон! Аз неъматҳои покизае, ки ба шумо рўзҳ додаем, бихўредҳ [Баҳара, 2: 172]. Сипас пайғамбар, сал-ла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, мардеро зикр кард, ки сафари дуру¬дарозе мекунад, бо мўйҳои парешону гардолуд, дас¬тонашро ба сўйи осмон бардошта мегўяд: "Э
Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва сал¬лам, шунидам, ки ме-гуфт: «Он чи шуморо аз он наҳй кардаам, пас аз он ду-рҳ биҳўед ва он чи шуморо бар он амр кардаам, пас аз он ҳар ҳадар, ки тавонис-тед, иҳро бикунед. Ба ду¬рустҳ, он умматонеро, ки пеш аз шумо буданд, савол-ҳои бисёрашон ва ихти-лофашон бар пайғамбарон ҳалок кардааст».
Ин (ҳадис)-ро ал-Бухорҳ ва Муслим ривоят карда-анд.
Ин (ҳадис)-ро ал-Бухорҳ ва Муслим ривоят карда-анд.
Аз ибни Умар, разия-л-Лоҳу анҳу, ривоят аст, ки пайғамбари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, гуфт: «Ба ман фармуда шудааст, ки бо мардумон ҳанг кунам, то гувоҳҳ ди-ҳанд, ки нест ҳеҳ маъбуде барҳаҳ ҳуз Худо ва Муҳам-мад пайғамбари Худост; ва то он, ки намоз барпо доранд ва закот бидиҳанд. Агар чунин кунанд, хунҳо ва молҳои худро аз ман боз хоҳанд дошт, магар он чи ба ҳаҳҳи ислом собит шавад ва ҳисоби эшон бар Худои Таъолост.
Ин (ҳадис)-ро ал-Бухорҳ ва Муслим ривоят карда-анд.
Ин (ҳадис)-ро ал-Бухорҳ ва Муслим ривоят карда-анд.
Аз Абўруҳайя Тамим ибни Авс ад-Дорҳ, разия-л-Лоҳу анҳу, ривоят аст, ки пайғамбар, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, гуфт: «Дин(-и ислом) насиҳат аст». Гуфтем: "(Насиҳат) барои кистҳ" Гуфт: «(Наси-ҳат) барои Худо, барои ҳуръон, барои пайғамбараш ва барои пешвоёни мусулмонон ва барои ом-маи онҳо».
[Маҳсад аз насиҳат садоҳату хайрхоҳист. Му-сулмони асил дар муноси-бат ба Аллоҳ, ба китоби Ў, пайғамбари Ў, ба сарварони мусулмонон, умуман нисбат ба ҳамаи мусулмонон садо-ҳату хайрхоҳҳ зоҳир ме-намояд, зеро чунин садоҳат яке аз асосҳои муҳимтарини дини ислом аст].
Ин (ҳадис)-ро Муслим ривоят кардааст.
[Маҳсад аз насиҳат садоҳату хайрхоҳист. Му-сулмони асил дар муноси-бат ба Аллоҳ, ба китоби Ў, пайғамбари Ў, ба сарварони мусулмонон, умуман нисбат ба ҳамаи мусулмонон садо-ҳату хайрхоҳҳ зоҳир ме-намояд, зеро чунин садоҳат яке аз асосҳои муҳимтарини дини ислом аст].
Ин (ҳадис)-ро Муслим ривоят кардааст.
Аз Абўабдуллоҳ ан-Нўъ-мон ибни Башир, разия-л-лоҳу анҳумо, ривоят аст, ки гуфт: аз пайғамбари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, шунидам, ки ме-гуфт: «Ба дурустҳ ҳалол ошкору равшан аст ва ба дурустҳ ҳаром ошкору рав-шан аст ва дар миёни ҳа-лолу ҳаром чизҳои шубҳа-ноке вуҳуд доранд, ки он-ҳоро бисёре аз мардум намедонанд. Пас ҳар ки аз чизҳои шубҳанок парҳез кунад, барои дину шарафи худ аз гуноҳ пок шавад. Ва ҳар ки дар шубҳаҳо афтад, монанди чўпонест, ки шу-турони худро дар гирди ҳа-рими дигарон мечаронад ва дур нест, ки дар он ҳа-рим дохил шуда бошад. Огоҳ бошед, ки ҳар под-шоҳеро ҳаримест; огоҳ бо-шед, ки ҳарими Худо дар замин чизҳои ҳаромкардаи Ўст; огоҳ бошед, ки дар бадан пораи гўшт
Аз модари мўъминон Оиша, разия-л-Лоҳу анҳо, наҳл аст, ки гуфт: пайҳам-бари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, гуфт: «ҳар ки ба ин кори мо (шариати исломҳ) чизи наве дохил кунад, ки аз он нест, он амр мардуд аст».
Ин (ҳадис)-ро ал-Бухорҳ ва Муслим ривоят карда-анд.
Ва дар ривояти Муслим чунин омадааст: «ҳар ки дар дини мо амалеро эҳод кунад, ки бар он амри мо нест, пас он амал мардуд аст».
Ин (ҳадис)-ро ал-Бухорҳ ва Муслим ривоят карда-анд.
Ва дар ривояти Муслим чунин омадааст: «ҳар ки дар дини мо амалеро эҳод кунад, ки бар он амри мо нест, пас он амал мардуд аст».
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
салом ба ҳама бандаҳои ХУДОИ ЯКТО
- Душанбе
Скрыть информацию
Фото из альбомов