Dunyodan kechganman – sen ham mendan kech, Yuragim adog’in ko’zlama, jonim, Quyoshim vasliga yetolmadim hech – Qo’yib ber – yig’lasin bugun osmonim. Men senda yorimni ko’rib adashdim, Men senga jonimni qildim omonat. Men senga borimni berib adashdim – Qo’yib ber–kuylasin bugun nadomat. Endi ayriliqdan tonganim bekor, Alamli so’nggiga yetdi ertagim. Seni deb bir umr yonganim bekor – Qo’yib ber – muzlasin bugun yuragim. Men ojiz –yuraging o’zgaga tortar, Ichimda tosh bo’lib qotdi rashklarim. Ertaga ko’zlarim o’zga yor artar – Qo’yib ber –tinmasin bugun ashklarim. Diydorning kasriga g’urur qoldimi, Qasos olmoqlikka hozir yolg’izlik. Vaslingga yetishmoq armon bo’ldimi –Qoyib ber – yayrasin bugun