Фильтр
Чавоне дар замони донишчуияш бо
духтаре ишкварзи менамуд ва окибат
он духтар аз у хомила шуд. Хонаводаи
духтар инро фахмида, ба назди чавон
омаданду гиребонашро гирифтанд.
Чавон гуфт: Ман коре накардаам. Равед духтари худро пеши рохашро
гиред. Агар розигии у намешуд, ман ин
корро бо у намекардам. Хонаводаи
духтар шармсор аз хонаи он чавон
берун рафтанд.
Рузхо мегузашт ва рузе чавон ба хона омада, модарашро дид, ки руи хавли
дод мезаду бехуш мешуд. Чун уро ба
хуш овард, боз доди баланде кашида,
аз хуш рафт. Баъди чанде чун ба хуш
омад, мегиристу мегуфт: - Хохарат.
Хохарат. Чавон гуфт: - Чи хохарам? Ба у чи шудааст? Модараш гуфт: -
Хохарат аз писари хамсоя хомиладор
аст. Чавон
ХАБИБИ ХОЛУКИ ЯКТО МУХАММАД,
МУХИББУ ХАЗРАТИ МАВЛО МУХАММАД
АМИРИ КИШВАРИ МУЛКИ ХИДОЯАТ,
ИМОМИ ЯРСАБУ БАТХО МУХАММАД.
ШАВАД АРШИ БАРИН ФАРШИ РАХИ У,
МУКИМИ ТАХТИ 8 АВЛО* МУХАММАД. ШАХИ КАСРИ *КАФО БИЛЛОХ*БОШАД,
МАХИ БАДРИ ФАЛАКПАЙМО МУХАММАД.
БУВАД САРВИ ЛАБИ ЧУИ ИРОДАТ, ГУЛИ ХУБИ ЧАМАНОРРО МУХАММАД. ДИХАД БАР ТАШНАКОМОНИ ЧАХОН ОБ. ЗИ ЧОМИ СУРХИ *ТО ХО* МУХАММАД. БА ГУЛЗОРИ ХИДОЯТ ПУРФИГОН БУД, ДАМОДАМ АНДАЛЕБОСО МУХАММАД. БА ГУФТОРАШ,КИ ХОЛИ АЗ ХАВО БУД, ФИКАНДА ДАР ЧАХОН ГАВГО МУХАММАД. ГУНАХГОРОНИ УММАТРО БА МАХШАР, БУВАД ОХИР ФАРАХБАХШО МУХАММАД. БА ЁДАШ ШОД ДИЛХОИ МУХИББОН, ФАРАХБАХШАНДАИ ЧОНХО МУХАММАД. АСОИ ДАСТИ ХАР АФТОДА НОМАШ,
Нашояд дам бидуни зикри Аллоҳ,
Нафас ҳайф аст бе “Алҳамдуллилоҳ”.
O Аллах, у меня нет денег, но у меня есть Ты — я
богат.
О Аллах, у меня нет свободы, но я верю в Тебя — я свободен.
О Аллах, у меня нет терпения, но я читаю Твой Коран — я спокоен
О Аллах, я не пользуюсь уважением, но ты слушаешь мой дуа
— я горд.
О Аллах, у меня нет времени, но я думаю о Рае — у меня есть
вечность.
О Аллах, у меня много времени, но я гляжу на Твои знамения — у
меня лишь сегодняшний день
О Аллах, я чувствую такую слабость, но я пощусь в Рамадан — я
силён
О Аллах, я ощущаю такую усталость, но я произношу свой дуа
— у меня открываются глаза
О Аллах, я чувствую себя грязным, но я каюсь Тебе — я
очищен
О Аллах, я испытываю такую депрессию, но я вспоминаю Тебя —
Шиканандаҳои рўза Мутобиқ ба Қуръону суннат
донишмандон аъмоли шиканандаи
рӯзаро муайян кардаанд. Агар
рӯзадоре аз дамидани субҳи содиқ то
ғуруби офтоб яке аз онро анҷом
бидиҳад, рӯзааш фосид мешавад. Бо содир кардани баъзеи ин аъмол қазо
кардан ва каффорати гуноҳ воҷиб
мегардад. Масалан, агар рӯзадоре
қасдан чизе бихӯрад, биошомад ё
ҷимоъ (алоқаи ҷинсӣ) анҷом диҳад,
ҳам қазо ва ҳам каффорат бар ӯ воҷиб мегардад. Дигар корҳое, ки рӯзаро фосид
мекунанд, ба қарори зайланд: Бӯса
кардану ламс намудане, ки боиси
баромадани оби манӣ шавад;
сангрезаву чизе ки хӯрданӣ нест ё
фурӯ бурдани донаи себ; чакондани даво бар гӯшу бинӣ ё димоғ; қай
кардан бо пурии даҳон.
Рӯза ва рамазон дар аҳодиси
паёмбар Дар бораи Рамазону рӯзадорӣ дар
ҳадисҳои паёмбари гиромии ислом (с)
бисёр омадааст. Ҳеч китобе оид ба
ҳадис вуҷуд надорад, ки бахше аз он
дар боби рӯзаи моҳи рамазон
набошад. Ҳадиси машҳуре, ки дар бештари китобҳои ҳадис ворид
шудааст, ба минволи зайл аст: "Аз
Абӯҳурайра (р) омадааст, ки расули
Худо (с) гуфт: Рӯза сипарест
намешиканаду вайрон намешавад,
агарчанде марде бо он биҷангаду хораш кунад, пас бояд ду бор
бигӯяд: ман рӯзадорам. Қасам ба
номи ҳамоне ки ҷони ман дар дасти
ӯст, бӯйи даҳони рӯзадор назди
Худойи таоло аз бӯйи мушк хуштар
аст. Таому шаробу шаҳваташро барои ман тарк мекунад. Рӯза барои
ман аст ва барои ҳар некӣ даҳ
бароб
Рӯзаи моҳи рамазон ва амр бар адои
он дар Қуръон Дар ояти 183-уми сураи "Бақара"
омадааст: "Ай касоне, ки имон
оварданд, лозим карда шуд бар
шумо рӯза доштан, чунончи лозим
карда шуд бар касоне, ки пеш аз
шумо буданд. То бошад ки парҳезгорӣ кунед." Яъне, ай касоне,
ки вуҷуди Худо ва паёмбари ӯ
будани Муҳаммадро аз сидқи дил
бовар дореду тибқи фармудаи ӯ кор
мекунед, монанди қавмҳои пештара
рӯзадорӣ бар шумо фарз шуд. Шояд шумо аз парвардгоратон битарсед ва
бо тоату парастиши ӯ аз маъсияту
нофармонӣ дурӣ кунед. Аз ояти
мазкур бардошт мешавад, ки
рӯзадорӣ таърихе дароз дорад ва
танҳо хосси гурӯҳе аз мардум нест, балки дар тӯли таърихи башарият
бо фитрати башар омезиш ёфтааст.
Рўзадорѝ дар Ислом
Рўза ва рўзадорѝ
Рамазон аз ҷумлаи моҳҳои
солшумории ҳиҷрии қамарист. Дар
тақвими ҳиҷрии қамарӣ, ки дар
байни мардуми мусулмони тоҷик бо
номи тақвими мусулмонӣ маълуму
машҳур аст, рамазон пас аз моҳи шаъбон ва пеш аз моҳи шаввол
меояд. Солшумории ҳиҷрии қамарӣ
аз замони ҳиҷрати паёмбари Ислом
Муҳаммад (с) аз Макка ба Ясриб
(Мадинаи имрӯзӣ) дар соли 622-и
мелодӣ оғоз шуда, имсол санаи 1429- и ҳиҷрии қамарӣ мебошад. Калимаи
"ҳиҷрӣ" мансуб ба ҳиҷрати
паёмбари Ислом ва "қамарӣ" мансуб
ба қамар, яъне моҳтоб аст. Дар
маҷмӯъ, ин солшуморӣ аз соли
ҳиҷрат шурӯъ гашта, моҳҳои он мутобиқи гашти моҳтоб ҳисоб карда
мешаванд. Дар ин солшуморӣ 6 моҳ
30-рӯзӣ ва 6 моҳи дигар 29-рӯзӣ
мебошанд ва ҳамагӣ 354 р
Показать ещё