Telba derlar yor iwqida kuyganni,
Bu xayotdan xam uni ortiq körganni.
Öz jonidan yorni ustun qöyganni,
Sevmaganlar telba derlar ularni.
Közilariga körinmas u yordan bölak,
Faqat yorni deb urar undagi yurak.
Közlariga boqsang bir ezgu tilak,
Sevmaganlar telbat derlar ularni.
Yodida asraydi uning sözini,
Qarwisida yerdan uzmas közini.
Yonida yöqotsa butkul özini,
Sevmaganlar telba derlar ularni.
Uning sevgisi yurakda pinxon,
Isxorin aytolmas tösar xayajon.
U xudoning suygan bandasi iwon,
Sevmaganlar telba derlar ularni.
Örtalari bölsada köp yiroq,
Yuragini kemirsada ötli firoq.
Ularning sevgisi sönmaydi biroq,
Sevmaganlar telba derlar ularni.
Hayotni uning közida köradi,
M