Фильтр
Модаро, розӣ шав аз ман, ки азобат додам,
Рӯзи мавлуди ману, о ба муборакбодам.

Сиюми январу моҳе, ки ҳаво сарду хунук,
Гуфта будӣ, ки ягон рӯз наравад аз ёдам.

Барф афзӯн буда гуфтӣ зи зимистони дигар,
Дида бикшодӣ ба дунё, писари навзодам.

Шасту нӯҳ сол буду мактуби мо рафта расид,
Падари аскарат он хонду бигуфто, шодам.

Чӣ хушо, очаву бобову падар буду ту ҳам,
Холаам буду тағову амакам, авлодам.

Ман чӣ гӯям ба ин қисмати талхе, ки расид,
Падарам рафту ту ҳам монда ба сад фарёдам.

Рафтаҳо н-омадаанд, арчӣ бисӯхтем ҳама,
Кай расад дуи мани ғамзада бар имдодам.

Донӣ, ки синакабобем чаҳор моҳи фузун,
Оҳ, эй модари ҷон, бе ту кунун барбодам.

Соли бигзашта дуо кардӣ, ки бар сад бира
Бист ҳафта шуду модари ман рафт,
Бигзошту маро аз сари ман рафт.
Раҳгум шуда ман ба зиндагонӣ,
Дар нимараҳам, раҳбари ман рафт.

Зуд рафта аз олам модари ман,
Ҳамсоя ба холам модари ман.
Бинмуда маро ба қалби сӯзон,
Бишкаста ду болам модари ман.

Модар зи ғами ту синахунам,
Бо қомати хамгашта чу нунам.
Аз фурқати ту дилам ба дод аст,
Аз ҳаҷри ту бо дарди фузунам.

Бемодарӣ рӯзи сахти сахт аст,
Хунгаштадиливу сар карахт аст.
Чун қаср буд он хона ба модар,
Чун рафт дар он хона на тахт аст.

Эй кошкӣ, омадӣ дигарбор,
Эй модари меҳрубону ғамхор.
Аз фурқати ту маро ҷигар сӯхт,
Ду дида пуробу сина хуншор.

Бигзаштиву рафтӣ модари ман,
Бо гиря бишуд ду додари ман.
Дилсӯхта бувад ҳамин калонӣ,
Дар 80-солагии устоди гиромиқадр, шодравон Аҳмадҷон Неъматов
---- ---- ---- ---- ----
Яке аз зодагони деҳаи ман,
Забони тоҷикиро буд муаллим.
Буд Аҳмадҷони Неъмат дар Душанбе,
Алифбои ниёгон дода таълим.

Зи фарзандони бофарҳанги миллат,
Буд он фарзонамарди ҳамдиёрам.
Суханфаҳму сухансанҷу сухандон,
Варо чун марди порсо ёд дорам.

Батамкин буду донову хушандеш,
Накӯӣ кардан умре буд шиораш.
Ҳама бо ӯ рафиқу ҳамдилу дӯст,
Фузун буд байни мардум эътибораш.

Ман ӯро бори аввал дар Душанбе,
Ба Донишгоҳи миллӣ дида будам.
Агарчӣ номи неки ин ҷавонмард,
Зи ҳамсолони худ бишнида будам.

Шудам ҳамсӯҳбаташ дар соли дуюм,
Чу омад аз дигар давлат ба меҳан.
Шинохт аз шеваам дар вақти сӯ
Ҳафтаи нуздаҳ, намеояд дигар,
Модари парварда моро бепадар.

Баъди чил соли падар реҳлат намуд,
Монда моро бо фиғон дар пушти дар.

Ғуссаву ғамро ниҳон аз мо кашид,
То набинем мо варо бо чашми тар.

Рӯи мо хандиду чашмонаш ба нам,
То наёбем аз дили решаш хабар.

Дарду ғамҳояш зи мо пинҳон намуд,
То нагардем мо аз он хуни ҷигар.

Худ нахурда мехуронид ҳафти мо,
Менахобид дар бари мо то саҳар.

Кӯҳна мепӯшиду мепӯшондамон,
Кам напӯшем, то ки моён аз дигар.

Бемисол буд модарам дар пухтупаз,
Гул буд ӯро панҷаҳои пурҳунар.

Духти хурди очаам, Хайринисо,
Марями хони падар, Маҳмадназар.

Модари Мақсудалии синасӯз,
Он кӣ монд инро чунин бе болу пар.
Ба Ясминахон
--- --- --- ---
Умар, Иссову Усмон, ҳамчун Ислом,
Муборак хоҳарак, Ясмина, бо ном.

Ба шаҳри наздики Маскав, Ярослав,
Хушо, гулдухтарак омад дар ин шом.

Ҳумоюн бошадо фарзанди навзод,
Ба бобову бибӣ чун мағзи бодом.

Биё модар, ки табрикат намоям,
Дуо деҳ тифли навро ҳастӣ чун мом.

Талаб бинмо зи даргоҳи Илоҳӣ,
Расад бар воя андар роҳи ислом.

Биё модар, биё модар, биё зуд,
Русуми модариро мекун анҷом.

Шарики шодӣ шав, Мақсудалиро,
Биё, қалби басӯзашро кун ором.
Ҳафтаи ҳаждаҳу модар ба барам н-омадааст,
Рафту аз дори ҷаҳон чун падарам н-омадааст,
Мӯниси ҷону дилам шӯълаварам н-омадааст,
Мурдам аз раҳнигарӣ мӯътабарам н-омадааст,
Шамси ман н-омадаасту қамарам н-омадааст.

Дида аз сурати ту шому саҳар менаканам,
Шабу рӯз ёди ту месозаму фарёд занам,
Аз дами рафтанат ҳушам на ба худ, ман на манам,
Сӯзад аз дурии ту модари ҷон, ҷону танам,
Рафта бо шеваи ширу шакарам н-омадааст.

Лаззати оши палови ту нарафтаст зи ком,
Нони гарме, ки ту мепухтӣ дигар буд ба тамом,
Баҳрам устоди нахустинӣ, чу ёд додӣ калом,
Рӯзи равшан зи пасат гашта маро чун шабу шом,
Рафту бофандаи мо аз дигарам н-омадааст.

Баъди ту синаи моён ба ғам ошноӣ кунад,
Ханда бар чеҳраи
Бишуд ҳабдаҳи ҳафта чун даргузашт,
Дареғо, надид модар ҳафтоду ҳашт.

Маро сина аз дурияш дар фиғон,
Ба афғон зи кӯҳ омадам сӯи дашт.

Ба овози паст, арчӣ нолад дилам,
Фиғонам равад то Душанбеву Рашт.

Ба ёдаш худам бо худам гап занам,
Маро қалби пурхун дар ин дашти Ашт.

Варо зодарӯз, якуми январ аст,
Бирафту ба мавлуди худ барнагашт.

Чӣ мешуд, ки даҳ соли дигар будӣ,
Ба Мақсудалӣ, то ба ҳаштоду ҳашт.
Ҳафтаи шонздаҳу мо бе модарем,
Монда з-он рӯзи сиё бе модарем,
Гуфта, модарҷон биё, бе модарем,
Рӯ ба даргоҳи Худо, бе модарем,
Бо ду дастони дуо, бе модарем.

Соли нав фардо дарояд, модарам,
Рӯзи мавлудат ҳам ояд, модарам,
Бе ту моёнро чӣ бояд, модарам,
Рӯзи тавлид оӣ шояд, модарам,
Ҳафтаи шонздаҳу мо бе модарем.

Гашта бемор аз ҷудоӣ хоҳарам,
Синабирён дар ғами ӯ додарам,
Бо сари хамгашта беболу парам,
Зодарӯзаш асту дар мебингарам,
Монда з-он рӯзи сиё бе модарем.

Дидаҳо гирён шуду хун шуд ҷигар,
Раҳми ӯ н-омад ба ин чашмони тар,
Илтиҷо кардем наомад аз дигар,
Мондаем дар ёди ӯ бо дарди сар,
Гуфта, модарҷон биё, бе модарем.

Ҷойи ӯ ҷаннат намо, Парвардигор,
Некӣ буд дар зиндагӣ ӯро ши
Показать ещё