MENI MAFTUN ETGAN
Chamanlar mahliyo gul yuzingizga,
Qaddingiz ko‘rganlar sarvni sarv demas.
Shamshodning havasi keladi sizga,
Meni maftun etgan qaddingiz emas.
Nayzador kipriklar tunu kun uyg‘oq,
O‘tib ketolmaydi hatto mayda xas.
Olamning eng nodir gavhari, biroq
Meni maftun etgan ko‘zingiz emas.
Po‘rtana yasaydi qop-qora to‘lqin,
Necha yuraklarda atay qasdma-qasd.
Hech kim qocholmaydi domidan, lekin
Meni asir etgan sochingiz emas.
Hamma bosh egadi qoshingizda jim,
Jonlar fido bo‘lgay imo qilsa bas.
Qo‘sh qilich o‘ynatib borliqqa hokim,
Meni mahkum etgan qoshingiz emas.
Garchi chiroyingiz, la’li labingiz,
Ming marta sevishga arzir har nafas.
Meni maftun etga