დღეს რა სევდიანმა, თვალი გავახილე
ვხედავ წყეულ სიზმრებს ,გული აჰყოლია,
შენზე მოგონებაც,სულში დაფათურობს,
ოდეს დამავიწყდე? უკვე არ მგონია.
თითქოს დავდიოდით,მთაში ქარაფებთან,
მისი მონატრებაც ,სიზმრად გამყოლია,
შენი სიყვარული,როგორ არა მტოვებს,
ბევრჯერ დავივიწყე,ისევ ამყოლია.
შენი ხატებაა,ყველგან რომ თან დამდევს,
ძილში და სიზმარშიც, თვალებს მიკოცნიან,
ვცადე დავიწყება,მაგრამ ვერ შევძელი,
თუმცა ღვთისმშობელთან,ბევრიც მილოცნია.
ვიცი ყველაფერი,ისევ ოცნებაა
და ეს ცრემლიც ,თვალზე ჩუმად ამყოლია,
მაგრამ,მონატრება,შენი უსაშველოდ,
თავს არ მანებებს და სიზმრად ჩამყოლია.
19.02.2016. ხათუნა თედიაშვილი