Фильтр
561637500652
  • Класс
Siyvaruli ukvdavia
Magaria
Aq siyvarulia
Siyvaruli...
ზუ­რა სა­ლუქ­ვა­ძე -
ზუ­რა სა­ლუქ­ვა­ძე - კად­რ­ში და კადრს მიღ­მა
ზურა სალუქვაძე - კადრში და კადრს მიღმა
გულწრფელობა, გამოხატვის თავისუფალი ფორმები, სურვილი - გრძნობებით გაათბოს და დააფიქროს ადამიანები - ზურა სალუქვა­ძის "პოეტური მახასიათებლებია"... იმის ნაც­ვლად, რომ საკუთარი ლექსები წერილობით მიეტანა მკითხველამდე, მან გამოხატვის უფრო ცოცხალი ფორმა არჩია - მის მიერვე წაკითხული საკუთარი პოეზია "ვიდეოლექსე­ბად" აქცია და უცხოეთიდან ინტერნეტსივრ­ცეში გაავრცელა... მას შემდეგ პოპულარო­ბამ ნელ-ნელა იმატა და დღეს მის "ფეისბუ­კის" გვერდს ყოველდღიურად ათიათასო­ბით ადამიანი სტუმრობს.
- ზურა, საქართველოში, საბედნიეროდ, საკ­მაოდ ბევრი კარგი პოეტია. თუმცა მგონი, შე­ნი პოეზია და თავად შენ უფრო ბევრის
თვალებიდან, გულის გავლით..
ცამდე… ფიქრში ხატვის
მონატრების
ცდამდე, შეხვედრიდან
შეხვედრამდე
თვლამდე..... გაბედულად
სიყვარულის თქმამდე….თვალმა
გულის სიხარულით იცის,სიძლიერე
დადებული ფიცის, ნატვრა ფიქრებს
ბედნიერად აქცევს, აი ეხლაც....
ზეცა
წვიმას აქცევს. თვალებია
სიკაშკაშის
ფერის, როცა გული მელოდიას
მღერის,,, როცა გრძნობას ეტოლება
ნება, და სიყვარულს როცა იცავს
მიცავს მცნება… როცა.. ცაზე
ანათებენ
მთვარეს, და ჰგუობენ, მარეს…
როგორც არეს… მესაკუთრე
...იგრძნობს გრძნობის აბებს,
სილამაზის როცა ქმნიან ამბებს…
თვალებიდან გულის გავლით
ცამდე….
სიყვარულის არ დათმობის
თვლამდე,
მჯერა, მჯერა, მე ვიჯერებ ამდენს..
თვალებიდან გულის გავლით ...მე
მიყვარხარ ცამდე
დიახ ყველაფერი ასე იწყებოდა,
ვიყავი ბავშვი და ეს იყო ბოლოს..
დედა სასთუმალთან ზღაპარს
მიყვებოდა,
სიკეთეზეაო…. ეს მახსოვს მხოლოდ.
მახსოვს რომ თბილი სიტყვები
ჩამყვა
ძილში და სიზმარს მივეცი თავი,
მახსოვს გავედი ამ სამყაროდან,
სადაც ვერ ვნახე ბოროტი, ავი…
სადაც ბუნება იყო სხვაგვარი,
გიჟური მარტის სჯეროდა აპრილს,
იქ ყველაფერი იყო ალალი,
იქ ყველაფერში ხმა იყო ზღაპრის.
იყო და არა იყო რა მაშინ…
იქ სიყვარული ამბად ხდებოდა,
ღმერთს ვუჯერებდით ცოდვილნი
თურმე და
სიკეთის გარდა რა მოხდებოდა.
მადლიერება მეფობდა ყველგან,
იასამნებში თიბათვე ერის,
მზის ამოსვლა და ამონათება
იყო საწყისი სიკეთის ფერის.
იყო გრძნობები ადამიანთა,
სიყვარულის და ურთიერთ
ზრუნვის,
იყო თვალები შემბრალებლური,
ყვ
იყო და არა იყო რა,ამქვეყნად რა
არ ხდებოდა,ვიღაცა გრძნობას
იძენდა,ვიღაცის გრძნობა
ქრებოდა,ვიღაცას ვიღაც
უყვარდა,ვიღაცას ის არ
უყვარდა,ვიღაცა იმას ნანობდაის
ვიღაც რომ შეუყვარდა.მეკი ძალიან
მიყვარდი,განვიცდი რომ
შემივარდი,რადგანაც შენ
გადააგდემე რომ გაჩუქე ის
ვარდი.არადა ჩემთვის
იყავიბედნიერების სათავედა
ვხვდები რომ სიყვარულითვერ
მოგითოკე სადავე,ვერ მოგითოკე
აფრები,ახლა შენამდე
შორია,მეგონა გული გქონდა
დათურმე ყინული გქონია.ეს
ლექსიც მაშინ დავწერეროცა შენ
ჩემგან წახვედი,ჩემს გულის ნაპირს
მოსწყდი დასულ სხვა ნაპირზე
გახვედი.წახვედი?....წადი შორს
წადი,იქნებ სულ გადამავიწყდე,შენ
შენსას თუ დაიკვეხნი,იქ ჩემიც არ
დაგავიწყდეს.მაგრამ რა მოხდა, რა
იყო,განა ქვეყანა
გაიყო,უსიყვარულ
Показать ещё