Ало, шодоб соҳилҳо,
Ба қадри обҳои ҷорӣ
мебояд расид имрӯз, Ки рӯзе
хушк хоҳад шуд. Ало, зебои
маҳфилҳо, Ба қадри ҳар чароғи
давра мебояд расид имрӯз, Ки
рӯзе аз шамоли ҳодиса хомӯш
хоҳад шуд. Ало, раҳҷӯи
манзилҳо, Ба қадри раҳкушои
аввалин бояд расид имрӯз, Ки
фардои шумо ҳам як замоне дӯш
хоҳад шуд. Шумо имрӯз агар аз
толеъу бахту насиби хештан
мастед, Дар оғӯши биҳишти
дилбарони гулбадан мастед, Зи
атри гесувону кокулони
пуршикан мастед, Замоне
завқатон аз кори дунё пир хоҳад
шуд, Замоне навбати базми
муҳаббат дер хоҳад шуд. Ало,
беақлу беғамҳо, Ки фарқи сурату
сират намедонед, Ба қадри
нозҳои ёр мебояд расид имрӯз,
Ба қадри лаҳзаи дидор мебояд
расид имрӯз, Ба қадр