Фильтр
ВсёУвлечения
გიო ))
11 окт 2013
1)გულის დათმობა რომ შემეძლოს ალბათ დაგითმობდი .. არაფერია სულზე წმინდა! წაიღეთ გული! მაინც არავის უყვარს
2)ვიცი რომ დაბრუნდები.. მაგრამ ვერ დაიბრუნებ იმ ძველ გრძნობას.. ვერასდროს მოკლავ იმ ოცნებებს !
3)ფიქრები - ისევ მაწამებენ .. ოცნება - რა ვიცი გაქრა. დანახვის სურვილი? - შემომრჩა ... იმედის ნაპერკალი? - ჩაქრა. უშენოდ ვერ ვძლებდი - გავძელი.. ძნელია, რა ვუყოთ ახლა ... ოცნება -რა ვიცი, დასრულდა. ფიქრები - მაწუხებს ახლაც.
4)ნეტავ სხვა ვიყო… უცხო მგზავრი, უცხო ქვეყნიდან… ვიცი გიყვარვარ და ეს გრძნობა დღემდე გაწვალებს… მინდა შეგეძლოს, ამომშალო შენი გულიდან… მაგრამ, ვერასდროს გაამრთელებ გულის ნაპრალებს…
5) სიცოცხლე ყვითლად და მზე ლურჯად ანათებს.. სიგიჯემ ყველა ნერვი ჩაითრია. ყველა ემოცია დღეს გავა
გიო ))
11 окт 2013
როცა მზე ჩავა და ჩამოღამდება,
და როცა ბინდი დაისადგურებს,
ჩემსა გონებას, ფიქრსა და რწმენას,
მტარვალი სევდა დაისაკუთრებს.

თვალებს რომ მივაპყრობ მდუმარე ღამეს,
მოგონებები ისევ ცოცხლდება,
და შიგ ჩაძირულს გრძნობათა წყრომით
ნაცნობი სევდა კვლავ მეორდება.

მოწმენდილ ცაზე მთვარე ანათებს,
მისი დისკო კი მე მეფინება,
მგონია ჩემს სულს ნაზად აანთებს
და ბნელ ადგილებს დაეფინება.

ეს ბნელი ღამეც მისკენ მიზიდავს,
და წყვდიადს ვერწყმი როგორც სანთელი,
ვზივარ და ველი ეული, მარტო,
თითქოს რაღაც აქვს ჩემთვის სათქმელი.

ახალმა გრძნობამ იფეთქა უმალ,
და გაიღვიძა სულმა სნეულმა,
შევწყვიტე ფიქრი ღამეთეულმა,
და გამიტაცა ნათებამ შვეულმა.

შორით ალიონს ებრძვის ღამურა,
მე კი ვივსები ბედნიერებით,
მზის ს
გიო ))
11 окт 2013
ღამის წყვდიადში ჩაძირულან ლამპიონები,
წვიმის წვეთები თითქოს ერთმანეთს ეხუტებიან,
მთვარე ცივად დგას ღრუბელთა მიჯნას,ვითა ყინული
და ჩვენი ფიქრნი კვლავ ერთმანეთს ეფერებიან.

ჰოი,მთვარეო რად ხარ ასე ცივი და ასე ბედკრული,
შენ ხომ ღამე და ვარსკვლავნი გეფერებიან,
გული თბილია,განა შენსავით ყინულნარევი
უხეშ გრძნობებით გატენილი ძველი სკივრია.

ფიქრნი მახრჩობენ,მინდა შეგეხო,
მინდა გადმოგცე გულის ნადები,
ვნებათ გასაყარს რომ მელოდები,
ცეცხლის ალივით გულში ვარდები

მრავალ გრძნობათა წარღვნას მოგიყვან,
კიდეც წაგლეკავ მხურვალე კოცნით,
ვით სეტყვაშია წითელი ვარდი,
დილით რომ ცვარსაც თავისად გახდის.

ბობოქარ სხეულს დაგიპყრობ ღამით,
მთვარის სიცივეს წამებში გავჭრით,
გადავეშვებით ვნებათ მორევში,
უსასრულობის საზღვრე
გიო ))
11 окт 2013
მისი თვალების ფერი,
მისი ტუჩები მწველი,
ის ოცნებაა ჩემი,
მისგან სიყვარულს ველი,
და ამ ლოდინით მხოლოდ
ვიკლებ სიცოცხლეს ჩემსას,
მიჩვეული ვარ ეხლაც,
შენი თვალების ცქერას,
ღმერთმა თუ იცის მხოლოდ
ამ ჩემი გულის ძგერა,
მე უკვე ძაან მცხელა,
ის კი ვერაფერს ხვდება...
მე მაინც მიყვარს, მაინც,
ვერ დავივიწყებ ვერა,
მისი თვალების ფერი,
მისი ტუჩები მწველი.
გიო ))
11 окт 2013
სიყვარულის სიო, აქ ჰაერში ტრიალებს,
ხეებს თითქოს სამოსი მოუძვრიათ ქარდაქარ,
ღამის შუქთა ფენა და მთვარე ისე ტრიადებს,
თითქოს ვარსკლავთ უძღვნიათ, სიყვარულის კამარა....

სხივმა ბნელი გაძარცვა, მზემ ცად გაიაისა,
მიწის სურნელს დაუთკბა , ნაკადული პატარა
(ჩუხ, ჩუხ ისე რაკრაკებს)
თითქოს დედაბუნებამ ცხრა მთას გადაატარა...

ჩასუქებულ მინდორ-ველს, გლეხი ჩუმად უმღერის,
საღვთო ნაწრთობ ზედაშეს მოუქარგავს გრძნობები,
ყველაფერს აქვს სიკეთის, სიხარულის იერი,
მთაზე მუზებს იჭერენ , ახალბედა მგოსნები

სიყვარული სიო აქ ჰაერში ტრიალებს,
ყველა აუგს ივიწყებს, ნათლად მოსავთ ფარაჯა,
მძივ-მძვებად აწყობენ, სიყვარულის ტრფიალებს,
იციან რომ უფალი გვერდით უდგათ დარაჯად .
გიო ))
11 окт 2013
1. მაესტრო, თეთრი კლავიშები თითებს კოცნიან,სული ცახცახებს და თვალებში იწვება ღამე,მე თქვენს თვალებში ულამაზეს სიღერებს ვხედავ,ჩემი გრძნობისაც დაუკარით, მაესტრო,რამე...
2. წარსულს თურმე დაბრუნებაც შეუძლია და განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ იმ წარსულს ჩვენ თვითონაც არ ვშორდებით
3. დღეს უშენობის მერამდენე სტრიქონებს დავწერ,თუმცა სიტყვები ფერს კარგავენ გრძნობების ფონზე,ისე მიყვარხარ აი ახლა…გაგიჟებამდე…მონატრებას კი…ხიდად გავდებ გადაჩვევამდე…”
4. კუბოს კარამდე არ მეყვარებაა,,იმიტომ რომ ჩემი სიყვარული მარადიულია და კუბოს კარიც კი ვერაფერს დააკლებსს..
5. არ მინდა იყო მხოლოდ ფიქრებში, ჩემი ცხოვრების ლამაზ სიზმრებში, ჩემთვის ყოველი დღე ლამაზია თუ კი ჩემს გვერდით შენი ლანდია..
6. შენს ქუჩებში ხეტიალ
გიო ))
11 окт 2013
1 მხოლოდ იმ ბებიას არ შეეშინდება სიბერის,, რომელიც ბაბუას ისევ პატარა გოგოსავით უყვარს

2 დეეე!...შენს სიცოცხლეს გეფიცები,, სისხლად დამდიხარ ძარღვებში

3 იმის თქმა, რომ ერთი ადამიანი სიკვდილამდე გეყვარება იგივეა, რომ თქვა – ერთი სანთელი მანამ არ ჩაქრება, სანამ ცოცხალი ხარ...

4 სულერთია წელიწადის რომელი დროა ახლა, სითბო ადამიანებზეა დამოკიდებული . .

5 შენი თითებით გამთბარ იანვარს, ვერ შეედრება აგისტოს სიცხე

6 რატომ უნდა შეინარჩუნოს სურათმა ის, რაც მე უნდა დავკარგო, დრო და დრო ის წაიღებს ჩემგან რაღაც ნაწილს და მისცემს სურათს, რა მოხდება ეს ყველაფერი პირიქით იყოს . . . მოვა დრო და ეს სურათი საშინლად დამცინებს

7 ყოველთვის მიუტევე შენს მტრებს.მათ ამაზე მეტად არაფერი აღიზიანებთ.

8 იმდენად დიდ
გიო ))
11 окт 2013
შემოდგომის სუნია. მე მიყვარს რუსული შემოდგომა. რაღაც წარმოუდგენლად სევდიანი, მიმზიდველი და ლამაზი. საშინლად მინდება წეროებთან ერთად სადმე შორს გაფრენა.

ესანიშნავი შემოდგომაა! მთელი სულით შევიგრძნობ მას, და რომ ვყოფილიყავი ჩიტი, მე შემოვუფრენდი დედამიწას შემდეგი შემოდგომის ძიებაში.

შემოდგომა ტოვებს თავის სიმსუბუქეს, ნელ-ნელა გადადის ცივ და სუსხიან სეზონში. არც კი მახოვს, რომ ზაფხულს დამშვიდობება მაინც მოესწროს.

ზამთარი გრავიურაა, გაზაფხული - აკვარელი, ზაფხული - ზეთის საღებავით შესრულებული ტილო, ხოლო შემოდგომა - სამივე მათგანის მოზაიკა.

როგორც არ უნდა უწევდეს წინააღმდეგობას მეგაპოლისი, შემოდგომის სუფთა და სასიამოვნო არომატს მაინც ვერ დამარხავს.

როდესაც შენს ცხოვრებაში ჩნდება განსაკუთრებულ
загрузка
Показать ещё