˙·•♥TASIRLI HIKOYALAR♥•·˙ УКИНГ ФАКАТ ЙИГЛАМАНГ

АНА БУМАСАМ..!

МЕНИ СЕНГА КУНИМ ҚОЛМАСИН! Бекор келдим бу ерга, бекор, Кетолмадим, қайғу солмасин! Бу ерларда қолиб кетсам ҳам, Лекин сенга куним қолмасин! Сен ғамимсан, сен кўзда намим, Бори йўғим, менинг аламим! Битмаса ҳам шу битта камим, Мени сенга куним қолмасин! Куним кунга етмаганда ҳам, Туним тунга етмаганда ҳам, Мендан қайғу кетмаганда ҳам, Мени сенга куним қолмасин! Бу ерларда ким ор, ким беор, Билиб бўлмас бунда нима бор! Кундан-кунга бўлсам ҳам абгор, Мени сенга куним қолмасин! Ўз-ўзимга тиларман тоқат, Мен ўзимга ўзим садоқат! Унутмагин сен шуни фақат, Мени сенга куним қолмасин! Мен ўзимни абгор этсам ҳам, Лекин сенда уним қолмасин! Шу кунларда қолиб кетсам ҳам, Фақат сенга куним қолмасин! МЕНИ СЕНГА КУНИМ ҚОЛМАСИН!

АКТИРИСАЛАРИМИЗ ХАМ НАТУРАЛНИ ФОХИША БӮП ҚОЛЯПТИ..!

#диққат ТАРҚАТИНГ!! ӮЗ АКАМНИ, МАСТ ҚИЛИБ. ХОТИНИ ЗӮРЛАБ ҚОЙДИМ.! ӮЗИ ТАН-ОЛДИ.

ХАЕТИЙ ХИКОЯ ✍ФАРИШТА ҚОТИЛЛАРИ. «Аллоҳ ўзидан умидвор бандасини ноумид қолдирмагай асло.Болам сенга ҳам тирноқ берса зора...Сабр қил болам,Карами кенг парвардигоримдан ҳар намозимда сенинг ҳам уйингда бола йиғиси эшитилгулигини тилайман...» Ҳусниддин кўзида ёш билан онасининг суратига тикиларкан,онаизорининг шу сўзлари қулоғи остида жаранглади. -Онажон....Мен ота бўлдим.Ўн йил деганда ота бўлдим онажон....-беихтиёр пичирлади у . Бугун у ўн йилда топган фарзандини,суюкли рафиқасини уйига олиб келади.Уйидан бола йиғиси эшитилади.Эээ,туғруқхонага бориши керак ку.Қайнонаси Ҳалима опа ва қайнотаси Ўктам акалар ярим соатча олдин йўлга чиқдик деб қўнғироқ қилишувди. Шошилиб ҳовлига чиқаркан,отаси Рашид ака аллақачон кийиниб,уни бетоқат кутаётганини кўриб жилмайди. -Неварани олиб келамиз а бобо?-отасига ҳазил аралаш сўз қотиб,оппоқ Малибунинг олд эшигини очиб ўтиришига ёрдамлашди.Рашид ака ҳам хурсанд табассум қилди. -Шукр болам,ўзига шукр...Онанг кўрмади шу кунларни.Сен тўнғичимсан,укаларинг,сингилларинг болалари билан келса юрагим эзиларди.Сингилларинг яширинча йиғлаб олади,уканг хўрсинади ортингдан....Мана сенга ҳам ато этди болам..Беҳад шукр!-отанинг томоғига бир нима тиқилиб гапиролмай қолди. Вилоят пернатал марказига етиб келишганида қайнонаси ва қайнотасини ваъдага биноан асосий кириш эшиги олдида учратмаган Ҳусниддин ичкарига кираркан қайнонасининг баланд овозда ким биландир урушаётганини эшитиб қадамини тезлатди.Бош врач эшиги олдида қайнотаси Ўктам ака чап кўкрагини силаганча жиққа терга ботиб ,оғир оғир нафас олар,юз ифодаси худди бир ери қаттиқ оғриётган одамга ўхшарди.Ҳалима опа эса «Қани ўша шифокори?Топинг,чақиртиринг!Қанақасига ўлади ахир?!»дея қирқ ёшлардаги ,бир хилда хотиржам ўзига қараб турган қорачадан келган,баланд бўйли,қирра бурун,қора қош бош врачга жаврарди тўхтовсиз.Бош врач хонасидаги диванда ранги оппоқ оқарганча маъносиз кўзлари бир нуқтага тикилган кўйи рафиқаси Нилуфар ўтирар,афтидан у бўлаётган можарони эшитмаётгандай фарқсиз бир алфозда ўтирарди.Ҳусниддиннинг юраги шувввв этиб кетди.Ўлади?!Ким?!Наҳотки боласи?Ўн йилда топган Шукуржони?! Бош врач Ҳусниддинга кўзи тушиб ўрнидан турди.-Келинг,келинг ука.Сизни кутаётгандик. Ҳалима опа куёвини кўриб ҳўнграб йиғлаб юборди.Нилуфар эрига қарадию,инграганча ҳушидан кетди. Чақалоқ кечаси уч яримлар атрофида ўлган.Ўткир юрак етишмовчилиги.Туғма порок ҳам бўлиши мумкин! Эшитгани шу бўлди Ҳусниддиннинг.Қўлига чиройлик ўранчиқларга ўралган боласининг ўлигини чиқариб беришди.Ҳайкалдай қотганча тураркан,қўлидан отаси болани олганда ҳушига келди.Осмон узоқ,ер қаттиқ. Норастани уйга олиб келишди.Ўзбекчилик.Расм русумлар.... «Болани тупроғига топширайлик болам» Отаси шу гапни айтиб хона тўридаги чақалоқнинг юзини очди.Кўзидан ёш думалаб ,унинг совуқ юзчаларини силаркан -Ўғлимни бунча қисқа шод этдинг болам?-дея йиғларди.Чақалоқнинг юз кўзларини силаётган Рашид ака бирдан сергак тортди.Қўли тегиб кетганда очилган қонсиз лабчаларидан тишсиз милклари орасида учи чиқиб турган тилчасини кўриб ота жонсиз гўдакка энгашиброқ қаради.Ҳа,ҳақиқатда тилчасини тишлаганга ўхшаб,учи чиқиб турибти.Ё товба!Бир умр ўқитувчилик қилган Рашид ака карахт бўлиб қолди.Одатда одам қаттиқ оғриқдан,ёки ҳаво етишмовчилигидан жон таслим қилса,тилини тишлайди.Ахир бугинани юраги ишламай қолди дейишдику?Нега бу норастагина тилчасини тишладийкан?Бунинг митти жончаси қай оғриққа дош беролмай тилини тишладийкан? Рашид ака қудаси билан бир нималарни гаплашдида, Ҳусниддинга деди: Машинангни ёқ. Бир ёққа бориб келайлик. «Бу ерда бир сир бор. Пернатал марказ очилгандан бери туғилган ўнта чақалоқдан бештаси ўлаяпти. Эмишки, қадим Бухоронинг Намозгоҳ обидаси ёнида қурилгани учун. Нега ҳеч ким суриштирмадийкан?Ўлган чақалоқлар Суд мед экспертиза текширувидан ўтказилганмикан?» Рашид ака шуларни ўйлаб борарди. Ими жимида барча ҳужжатларни тайёрлаб Шукуржоннинг жасадчасини олиб, машинада ўша кечасиёқ Тошкентга жўнашди. Пойтахт Суд Мед Экспертизасининг бошлиғи жияни,акасининг ўғли Одилжон. Агар Одилжон ҳам юрак етишмовчилигидан ўлган деса болани унда тинчланиши мумкин. Ҳусниддин отасидан ҳеч нарса сўрамасада,отасининг шубҳаларини сезаётган эди.Қайнотаси ҳам ўйчан қиёфада жим орқа ўриндиққа суянганча ўтирарди.Шу тахлит сўзсиз ,жим тонг саҳар Тошкентга кириб келишди. Одилжон бор гапни эшитгач,чақалоқнинг жасадини кўздан кечирдида,амакисига маъноли кўз ташлади. -Тез ишхонага борайлик.Тиббиёт экспертизаси ўтказамиз. Қўлидаги тиббиёт экспертизаси хулосаларини ўқиб Одилжон сапчиб ўрнидан туриб кетди.Унинг қоғоз тутган қўллари қалтирар,кўз олди қоронғилашиб,ҳолсизланиб ўтириб қолди. -Даҳшат....даҳшат...Ноинсофлар...Гўдакния?Гўдакния?-дея пичирларди холос.Суд тиббиёт Экспертиза хулосаси ҳақиқатдан ҳам даҳшатли эди.Одилжондан бу хулосани эшитган Рашид ака елкалари силкинганча ёш боладек йиғлади. Доим оғир босиқ бўлган қайнота Ўктам ака«Тирик гўдакния?!»деганча,юзини қўли билан беркитганча ҳўнграб юборди.Ҳусниддин эса тишларини ғич қилганча «Уҳҳҳҳҳҳҳҳ...»дедию,ўтириб қолди. 2018 йил,Москва. Зулайҳо тинимсиз жиринглаётган қўл телефонини светофорнинг қизил чироғидан ўтгач,машинасини йўлнинг бир чеккасига тўхтатиб қўлига олди.Охирги кунларда саломатлиги бир оз ёмонлашгани сабаб асабийроқ эди. -Да?!-қўполроқ ,дўқ аралаш жавоб берди у. -Эҳҳееее бошлиқ!Намунча?Икки кундан бери Сизни тополмайман.Танидингизми?-гўшакдан эшитилаётган товушни таниб Зулайҳо хурсандчилигидан чапак чалиб юбораёзди. Сувон!!!Курсдоши Сувон!Курсдошлар орасида энг шўхи эди Сувон.Ҳаммани кулдириб юрарди.Биринчи курсдаёқ турмушга чиқиб,иккинчи семестр охирида она бўлишга улгурган Зулайҳони курсдошлари кўргани боришганда ,туғруқхоналарда ичкарига киритмай,ойнадан гаплаштирмайдими,Сувон«Кўзим чиқсун сени кўргунча бундоооооқ!Зуррриёдинг қаниииии?»дея бутун палатадаги аёллару акушерлик бўлими тугул,йўлдан ўтаётган йўловчиларни ҳам кулдирган эди.Зулайҳо дугоналарига «Шуниям олиб келасанларми а?Одамни уятда ўлдирдику !»дея ўпкалаганди.То ўқишни битиргунларича «Ҳаҳ уялишизданееееей!»дея кўз очирмаганди Зулайҳо шўрликни. -Сувон!Қаердасиз?Москвадами?-эсига тушган ёшлик хотираларидан кула кула сўради Зулайҳо. -Маскопда,Маскопда.Бир кўришайлик ўртоқ.Номерингизни Дили берди........... Ишқилиб Зулайҳо машинасини буриб Сувон айтган манзилга йўл олди.Курсдошини ижарахонасига олиб келибоқ ошни бошлаб юборди.Ижарадошлари бу қувноқ йигитнинг ҳазилларидан қотиб қотиб кулишар,Зулайҳонинг тўлишган қоматига қараб «Ўзбекистонга қайтар бўлсангиз запас тўплаяпсизми?»дея кулдирар эди. Ош ейилиб ,икковлари ошхонадаги стол атрофида чой ичиб ўтиришганда Зулайҳо қўққисдан савол берди: -Сиз нега заводда ишлаб юрибсиз бу ерда?Яхши хирург эдингизку?Менку энди ...ҳа майли..мени қўя турайлик..Нима бўлди Сувон? Сувон бир муддат жим қолди.Ундаги қувноқлик,шўхликдан асар ҳам қолмади. -Мен...Мени лицензиямни олиб қўйишди.Бутун пернатал марказ то хизматчисигача ишдан бўшатилди.Мен ҳам шулар қатори.Неантал ўлим (чақалоқларнинг туғилганидан ўн кун муддат ичидаги ўлими)ҳаддан ташқари кўпайиб кетди.Пернатал ўлим(чақалоқларнинг ўлик туғилиши).Тўққиз ой соғлом она қорнида тирик бола нега ўлик туғилиши,нега чақалоқлар уч кун муддатда ўлиши шубҳа уйғотди.Катта можаро бўлди.Ахир одамлар ҳам ахмоқ эмаску... Сувон куйиб пишиб воқеа тафсилотини ҳикоя қила бошлади. Зулайҳо ўзини ёмон ҳис қила бошлади.Кўз олдида митти чақалоқчаларнинг жонсиз жасадчалари чир чир айлана бошлади. -Бас!!!Бас қилинг!!! Сувон чўчиб тушди.Зулайҳо деярли қорайиб кетганди ғазабдан. -Сиз билармидингиз?-Сувоннинг кўзига тикилиб сўради у.-Билармидингиз?! -Мен..Сезардим,лекин...Зулайҳо,ахир мен битта ўзим нима қила оламан?!Улар кўпчилик бўлишса...Ўша актёрлар ,актриссалар ҳам билишган бу матоҳ қаердан олинаётганини!Бойвуччаларнинг ҳурилиқолари ҳам!Мен билганим билан якка ўзим.. -Тошкентнинг йўлини билмасдингизми Сиз?Тошкентга бориб Министрликка секин билдириш мумкинмиди?-унинг гапини бўлди Зулайҳо. -Мумкин эди,лекин...Зулайҳо ахир мен арзимас эллик доллар олардим.Минг долларлаб ишлаганлар бор ахир-ўзини оқлашга уринарди Сувон.-Кет!-Зулайҳонинг бу гапидан йигит эсанкираб қолди.-Кет уйимдан!!!Тирик гўдакларни...Ифлослар... Кутилмаганда Зулайҳо бошини ушлаб жим қолдию,беҳуш йиқилди... ​​Ўзига келганда бошида йиғлаб ўтирган ижарадошига ҳазин жилмайди: -Қўрқитдимми янадугон? -Бор бўлингда дугон..-кўз ёшини артди дугонаси.-Яна куласиз а..-ўпкалади дугонасидан. Хўш аслида нима бўлган эди.Эшитгани замоно тош юракни эритгувчи бу жумбоқ нима эди ўзи?Гўдакларнинг ўлимига сабаб нима эди? 2007 Йил.Бухоро. Янги қуриб битказилиб,фойдаланишга топширилган Пернатал Марказга Алишер Ваҳобович бош ҳакимликка тайинлангач,ўзига билдирилган ишончни оқлаш учун у жон жаҳди билан тириша бошлади.Тез орада вилоятдаги замонавий Пернатал марказ ишнинг яхши ташкилаштирилгани,озодалик,интизом кучлилиги билан раҳбарлар оғзига тушди.Алишер Ваҳобович ҳам эл таниб,таниқли шифокорга айланиб борарди кун сайин.Қўли енгил дея таърифлашарди уни.Ҳаммаси яхши эди.Қаерданам курсдоши Александр келиб қолди а?Россия федерациясида яшайдиган курсдошининг бир ташрифи ҳамма нарсани остин устун қилди.Йўқ бирданигамас.Аввалига ҳаммаси зўр бўлди.Алишер Ваҳобович аввал бир оз ҳадикда юрган бўлса,кейин шердай ҳайбатда юрди.Ҳамёни жарақ жарақ пулга тўла бошлади.Унга ҳамкорлик қилаётган икки ҳаким,икки доя ва бир хизматчи ҳам қуруқ қолишмаётган эди. #hikoyalar3 .... Биласанми Алишер-деди суҳбат устида Александр.-Руссиядаги актриссалар ва актёрлар,Рублёвкадаги пулдорларнинг хонимлари ҳозир пластик жарроҳликдан қўрқиб қолишди.Оқибатлари ниҳоятда аянчли ва омадсиз.Шу сабаб улар «стволовые клетки»деб аталувчи перепаратга ружу қўйишяпти.Бу перепарат янги туғилган чақалоқларнинг орқа мия суюқлигидан ишлаб чиқарилади.Юрак пороги,туғма ички органлар нуқсонлари билан туғилган яшашга лаёқатсиз чақалоқлар орқа мия суюқлигини олиб,консервантли пробиркаларда РФга жўнатаётганлар миллионлар ишлашаяпти. -Аэропорт назорати,божхона назоратидан қандай ўтказилади бу ашё?-ҳайронлигини яширолмай сўради Алишер. -Пробиркалардан шиша флаконларга қуйилиб ,бирор бир дори модда ёрлиғи ёпиштирилади.Албатта эҳтиёт шарт... Суҳбат ярим тунгача давом этди.Алишернинг хаёлини буткул банд этди бу суҳбат мавзуси.Ороми ,тинчи йўқолди.Александрнинг таклифи кечаю кундуз унга тинчлик бермай қўйди.Минг доллар а!Ўн икки граммгина суюқликка минг доллар! Ва ниҳоят машъум кунларнинг бирида у қўл телефонидан Александрга қўнғироқ қилди. -Мен розиман! Чаноқ суяги ўлчамлари нормада бўлган аёлга тор чаноқ дея ташхис қўйиларди. -Операция лозим!Бола асфиксияга учраши мумкин шошилмасак.Деярли юраги урмаяпти! Туғруқхонага келган ўн аёлдан олтитаси жарроҳлик столига ётқизила бошланди. Митти фаришта....Ҳозиргина туғилиб ,жар солиб чарчагач,оламга милт милт кўзчаларини пирпиратиб турган фаришта...Юзини оқ ниқоб билан тўсган нафс қулининг имоси билан уч боланинг онаси,«Доя»дея улуғланган аёл шприцни қўлига олиб фариштага яқинлашди.Оёқ қўлчаларини бирлаштириб ёнбошига ётқиздида,фариштанинг орқа умуртқасига игнани шартта.... Ё Худо!!! Нега унинг қўлларини шол қилмадинг?Сен ахир Қодирсанку?! Нега вақтни ортга сурмадинг?Сен ахир Муаххирсанку?! Нега бу жаллодларнинг юрагига меҳрни солмадинг?!Сен ахир Муқтадирсанку?! Ёки ўша дақиқада жонларини олмадинг?!Сен ахир Жабборсанку?! Фаришта чинқириб юборди.... Тош деворлар сесканиб кетди...Киромайн Котибайн юзини бекитди...Азроил лол қотди...Шайтон «Лавҳул қаламда ёзилган тақдирида лаънат битилмиш мен лаинданда лаънатлироқ мавжудот бор экан наҳот?!»дея хитоб қилди... Фаришта вужудидан сўриб олинаётган «қимматбаҳо»суюқлик батамом сўриб олингандан кейин ҳам ўн дақиқача ингради... -Аллоҳим....Дунёга келибоқ жонимни азобу оғриқда нега суғуриб олишди...Нега?....-дея ингради.... Аммо на у,на унинг заиф ингроғи ҳеч кимни қизиқтирмас эди.... «БОЛА ОҒИР АСФИКСИЯ ТУФАЙЛИ НОБУД БЎЛДИ» Жавоб деярли бир хил.Фариштачалар ўлдирилаверилди...Пуллар оқиб келаверди... Ҳусниддин пухта ўйланган режасини амалга оширишга киришди.Ўша куни навбатчилик қилган доя аёл Замиранинг тўрт яшар невараси болалар майдончасидан ўғриланди.Замирани эса ишхонага навбатчиликка кираётган жойида бир йигит тўхтатиб қуюқ сўрашдида,«Уйингизга бир қўнғироқ қилармишсиз...Неварангиз ўғриланган»дея ғойиб бўлди. Замира қон ютди...Келини сочини юлиб фарёд солар,ўғли бошини чангаллаганча игна ютган итдай югурар,турмуш ўртоғи эса қон босими кўтарилиб касалхонага тушган эди.Турмуш ўртоғини касалхонада қолдириб,уйига шошилаётган Замирани қоп -қора Нексияга мажбуран ўтқазиб,оғзини ёпишди.Қўрқувдан шундоғам овози чиқмаётган Замира олд ўриндиқда ўша ўзи билан сўрашган йигитни кўриб кўзи олайиб кетди.Жон ҳолатда оғзини ёпган қўлни олиб ташладида,бақирди: -Болам қани???!!!!Шахриёрим қани???? Юзига тушган муштдан эсанкираб қолди. -Боланг керак бўлса,чақалоқларнинг орқа мия суюқлигини кимнинг буйруғи билан сўриб олиб,кимга сотаётганингни айтасан ҳозир!Бўлмаса ўзингни орқа миянгни тешаман!Гапир!!!Неварангни кўз олдингда орқа мия суюқлигини тортиб оламан.Ё яхшиликча айтасан,ё ўзингникини ўзингга қайтараман! Замира қутулолмаслигини сезди.Бу ўйин ошкор бўлганини англади. -Айтаман...Фақат неварамга тегманглар..Бир суткадан бери қон бўлдим ахир!Боламга тенгманглар...-йиғлаб ёлворарди у. Замира жиноят устида барча шерикларини қўлга тутиб берди.Жиноят фош қилинди.Айбдорлар ўн тўрт йилдан уч йилгача қамоқ жазоси олишди.Амнистия туфайли муддатлар қисқариб чиқишдиям озодликка. ​​Менинг эса тушимга фариштачалар киряпти ҳаркеч..Оғриқдан тилчасини тишсиз милкчалари билан тишлаганча ,жавдирабгина шафқат тилаётган фариштачалар...Туғилибоқ жаллод қўлига тутилган фариштачалар....

#дахшат 🍓40 КУНЛИК КЕЛИНЧАК ТЕЛДА.! ЕРИМНИКИНИ ОҒЗИМГА ОЛАР ЕДИМ

Bu xayot qununi🔥

Sizning hayotingiz sizningcha qanaqa...

Марҳум келинчакнинг хиёнати. 2-қисм. Қассобнинг ўлимидан кейин гап кўпайди. Марҳум ботқоқ махлуқини кўрган, деб ишонч билан гапира бошлашди. "Излар қанақа эди?" дея тўй-маъракаларда мендан ҳам сўраб қолишарди. Амаким ўн йилдан буён милтиғидан фойдаланмас эди. Илтимос қилгандим, бериб турди. Бир неча марта овга чиқдим, аммо қуруқ қайтдим. Гоҳида Жунай ботқоқлигига ғазаб билан тикилардим, махлуқ чиқиб келса, қоқ миясидан отаман, деб хаёлимдан ўтказардим. Бироқ бошқа бировни отиб қўйишимга сал қолди... Сунбул билан учрашиб, тўй март ойига режалаштирилганини айтдим. Уйга келиб, негадир уйқум қочди. Кўзим илиндими-йўқми, аллақандай шовқиндан сапчиб турдим. Қасам ичишим мумкинки, одамнинг овози эмасди. Шкафдан милтиқни олиб, ҳовлига чиқдим ва оғилхонанинг очиқ эшигини кўриб, чопиб бордим. Неча ойлардан бери тўйга атаб семиртираётган бўрдоқилар ҳам, соғин сигир ҳам йўқ эди. Излар сой томонга кетганди. Қабристонга етганимда ой бир лаҳза булутлар ортидан мўралади ва мен олисда моллар қорасини кўриб қолдим. Ўпкам бўғзимга тиқилиб югурар эканман, бизни қақшатиб кетаётган ўғриларни қандай отишни ўйлардим. Моллар Жунай ботқоқлиги томон бурилди. Икки кимсанинг қораси кўринди. Қўлидаги таёқни силкиган четдагисини мўлжаллаб ўқ уздим. Сой бўйи гумбурлаб кетди: бир зум ўзимни йўқотдим. Қарасам, икковиям сойга тушиб нариги қирғоққа сузаяпти. Яна бир ўқ уздим. 7 Молларни ўйламабман. Ҳуркиб кетган бўрдоқилар ботқоққа қараб чопди ва бирин-кетин ботиб қолишди. Тобора ғарқ бўлаётган моллар бўкирар эди. Нариги қирғоққа чиқиб олишган ўғриларга қарата: – Ёрдам беринглар!.. Молларим ботиб қолди!.. – деб бақирдим, ёлвордим қанийди кўмаклашса. Сигирнинг шохидан тортиб, ёнига ётқиздим. Икки бўрдоқи эса ғарқ бўлди. Тунги аёзда шаллаббо бўлганимга қарамасдан негадир совуқни сезмасдим. Шу пайт алаҳсирадимми, ростданми, ботқоқлик ўртасида қаққайиб турган шарпани пайқаб қолдим. У афсонадагидек яшил эмасди, оқиш эди. Милтиғимни қайта ўқлаб, кетма-кет ўқ уздим. Шарпа ботқоқликдан кўтарилаётган туман ичра ғойиб бўлди. * * * Тўй келгуси йилга қолдирилди. Сунбулнинг ёнига бормай қўйдим. Кўзларига қандай қарайман? Хўрлигим келиб йиғлаб юбормайманми? Кўкламда Худойназар томорқасига қўшиб сой бўйидан анча ерни симтўсиқ билан айлантириб олди. Ундан қаерим кам деб сайҳонлик атрофига устунлар кўмаётган эдим, Нишон овчи келиб қолди. – Бу ер сенга нега керак? – куйинди у. – Сув чиқмаса дарахат унмаса! Табиатни ўз ҳолига қўй, бошқалар ҳам яшасин. – Эшагимни, сигиримни қўйиб юбораман, юради ҳеч қаёққа кетмай, – дедим мен. Овчи бош чайқаб, ботқоқлик томон жўнади. Худойназарнинг картошкалари етилиб қолгач, дастлаб у кўчиб борди. Кейин чайла қуриб, сигир ва эшагимни мен ҳам келтирдим. Фожиа учинчи кеча юз берди. Чайламда милтиғимни тозалаётгандим, Худойнзарнинг телбаларча бақир-чақириғи эшитилди. У картошка жўяклари оралаб қоқиниб-суриниб жон талвасасида қочиб келарди. Милтиғимга "чўчқа" ўқ жойлаб, унга пешвоз чиқдим. Қўшним қонга бўялган панжаларини ёйиб: – Ботқоқ шарпаси!.. Махлуқ!.. – деб тутила-тутила гапира бошлади. – Ҳожатхонага бордим... Гугурт чақай дедим... Бир вақт бурчакда бир нима пишнайди! Устимга ташланиб қолса бўладими! Яхшиям, ҳали ичкарироқ кирмагандим, ташқарига қочиб чиқишга улгурдим... Уст-боши қон эди!.. Худойназарнинг ерига чопдим, аммо сайҳонликдаги қорани кўриб тўхтадим. Эшагим десам, у бунақа ётмасди. Яқинлашиб, қул чироқни тутдим. Ё алҳазар! Эшакнинг калласи узиб олинган, қорни ёрилган, оёқлари синиб, шалвираб қолганди. Эҳтиёт бўлишим даркорлигини тушуниб, атрофга алангладим. Шу пайт шарпани кўрдим: у сой томон эниб борарди. Отишга қулай вазият ахтариб, дўнгликни айланиб ўтдим. Шарпа ботқоқликка эмас, сойга қараб 8 юрди. Махлуқнинг гов калласи, баҳайбат гавдаси энди аниқ-тиниқ кўринди. У мен ғоза қўйган жойга борди. Ондатра учун эмас, балиқ тутилар деган умидда куздан бери тузоқни олиб кетмагандим. Махлуқнинг елкасини мўлжалладим. У ғозага қўлидаги қовундек нарсани тиқиштираётган маҳал тепкини босдим. Махлуқ додлаган кўйи сувга қулади. Қирғоққа яқинлашиб, ондатра тузоғига қарадим. Не кўз билан кўрайки, ёнида эшагимнинг қонга бўялган калласи ётарди. Сал наридан: – Отма... Бу мен... Нишонман... – деган овоз эшитилди. Нишон ака қирғоқдаги ўтларни чангаллаб ҳансираб ётарди. Махлуқона либоснинг бир енги ечилиб кетган. – Агар ростдан ҳам ботқоқ махлуқи бўлганида,– деди у, – сенинг кунинг битарди, ука, чунки жуда ёмон отар экансан. Қара, елка суягимни тирнаб ўтди, холос. Мен овчини ўтлоққа тортиб чиқардим. – Ҳаммасини тушунтириб бераман, – дея у лаънати либосни еча бошлади. – Эшагингни ҳам одамларни қўрқитиш учун ўлдирдим. Тўлайман, ука, лекин сендан илтимос, мен эканлигимни ҳеч кимга айтма. Балки сенга тентак бўлиб кўринаётгандирман, аммо табиатни томорқага айлантираётганларни кўргани кўзим йўқ. Ўтган йили эски уйни бузаётиб, отам раҳматлининг дафтарни топиб олдим. У киши ҳам табиат учун курашган эканлар. Жунай ботқоғи ҳақидаги афсонани билганлари учун эгнига яшил кийим кийиб, одамларни қўрқитганлар. Токи улар ҳамма жойни ўзлаштириб ташламасин... Бироқ бир бола ногирон бўлиб қолгач, умрбод виждон азобида яшаган... – Нишон ака, Қосим қассоб ўлганида, баҳайбат изларни кўргандим. – Унинг ўлимида менинг алоқам йўқ. Қассоб аввалдан касал эди. Соғлом бўлиш учун эрта-тонгдан дала- дашт кезарди. Излар шунчаки кўзларингга кўринган. Бўрдоқиларинг ботқоққа ботган куни ҳам оқ шарпани кўрган экансан. Аслида ботқоқлик шарпаси менман. Қосим ўлганидаям, сеникига ўғри келганидаям мен уйда эдим. Хулоса чиқадики, сен кўрган нарсалар тушга ўхшаш ҳодиса. Нишон акани омборхонагача кузатиб қўйдим. Афсоналар таъсирида одам ўлдириб қўйишимга сал қолди-я! Эртасига милтиқни эгасига қайтариб бердим. Сайҳонликдаги чегарани бузиб ташладим. Одамлар гапларимни эшитиб, сой қирғоқлари ва тепаликларни эгаллашга чўчиб қолишди. Нишон овчининг сирини узоқ йиллар сақлашга аҳд қилгандим. Афсуски, у бизнинг тўйдан сал аввал фожиали равишда ҳалок бўлди. Қўйхона деворини бузаётган йигитнинг айтишича, ботқоқликдан чиққан қора шарпа овчига ҳамла қилганмиш. Бир кун олдин кимдир ўша ерда катта қора клёнкани кўрганини айтиб, йигитни жинниликда айблади. Йигит ростдан ҳам руҳий касаллар шифохонасида даволаниб келди. Ботқоқлик шарпасини кўрган охирги гувоҳ ўша бўлиб қолди. Давоми бор... #МарҳумКелиннингХиёнатитх