Аз ҳазрати Расули Акрам (саллаллоху
алайхи вассалам) ривоят аст, ки эшон
фармудаанд: "Аз зино парҳез кунед, зеро
дар он шаш хислат аст, ки сетояш дар дунё
ва сетоаш дар охират хоҳад буд. Он се
хислате , ки дар дунёст, иборат аст аз бе
обрӯӣ, кӯтоҳии умр ва қашшоқ шудан. Он
се хислате, ки марбути охират аст, иборат
аст аз қаҳру ғазаби Худо, бадии ҳисоб ва
азоби дӯзах".
Дар китоби "Кабоир"-и Имом Заҳабӣ
омада аст: "Агар шавҳар аз зинокории
занаш бохабар шуда хомӯш бишинад,
Худованд дар рӯзи қиёмат ҷаннатро ба
вай ҳаром мегардонад. Зеро дар дарвозаи
ҷаннат навишта шудааст: "Ҷаннат ба даюс
ҳаром аст". Даюс касеро мегӯянд, ки
беҷогардии занашро медонад, вале чорае
намеҷӯяд".
Ка