Uni deyarli har kuni uchratar edim. O'qishda... Karidorda yuz-yuzma kelib qolsak, tezgina salomlashib ulgurar edik, xalos. Oxirgi paytlarda faqat uni xomush ko'raman, hech chehrasi ochilib yurganini ko'rmayapman. Doim bir nimani o'ylab, kayfiyati buzilib yurardi. Kecha ko'rdim, yuzida tabassum, xuddi dunyo xazinasini qo'lga kiritgandek! Yugurib keldi: -Assalamu alaykum, juma muborak! -Voalaykum assalom, o'zizgizga ham! -Bilasizmi bugun nima bo'ldi? -Xo'sh? -Dekan bugun uch marta xonamizga kirdi, menga bir necha marta ko'z yugurtirdi va indamadi. Shunaqa xursandmanki...! Ha, haqiqatdan ham juda xursand edi. O'ylanib qoldim, bir martagina ro'moli uchun gap eshitmadi, shunga