Bu yolg`onchi dunyoda insonni ikki donagina chin do`sti bo`lar ekan. Bittasi Alloh, ikkinchisi o`sha sizu bizni yorug` dunyoga keltirgan onalarimiz. Alloh bizning ruhimizga parvona bo`ladi. Onalarimiz-chi? Onalarimiz hali tug`ilmasimizdan to `ozlari qabrga ketgunlariga qadar boshimizda parvona bo`ladilar.Ilohim o`tganlarini Alloh o`z rahmatiga olsin. Tiriklarini umrlarini ziyoda qilsin.Yaxshi kunlarda, to`ylarda qo`llarini duoga ochib turganlarini ko`rish ko`p yillar nasib etsin.Oqibat degan gap bor dunyoda. Lekin oqibat bilan oqibatni ham farqi bo`lar ekan. Ona farzandiga beminnat oqibat qilar ekan. Farzandim mendan keyin qolsin, unib o`ssin deb oqibat qilar ekan. Lekin farzandni oqibati om
Ayoling va, Farzanding: "Dadamiz
nima olib kelar ekan" deb uyda o'tirganida,,, Onang "Bolam Sog'- Salomat yetib kelsin deb ko'chada turar ekan" ONAJONLARIMIZ SOG SALOMAT BOLSIN.
Qiz onasidan so'rabdi"oyi man 18 ga to'lganimda nima sovg'a qilasiz" debdi. Onasi "hali ungacha ancha vaqt borku" debdi. Qiz 17 ga to'lganida avtohalokatga uchrabdi. Oyijon endi man o'lamanmi, yo'q qizim unaqa dema hali san uzoq yawaysan deb javob beribdi. Oradan ancha vaqt o'tibdi qiz tuzalib uyiga qaytibdi va xonasidan bir xat topibdi. Xatda"qizim san mandan 18 yowimga nima sovg'a qilasiz deb so'raganding man sanga "yuragimni sovg'a qildim" tug'ilgan kuning bilan qizalog'im" deb yozilgan edi. Biz uchun jonini beriwga tayyor bo'lgan onajonlarimizni qadrlaylik