Фильтр
მე ვარ უზპმოდ გახარებული ჩვენი ნაკრების მართლაც საოცარი თამაშით საფრანგეთთან. მე რა თქმა უნდა ბრძოლასა და თავდადებას კი ველოდი მარა ასეთ გააზრებულ ფეხბურთს ნამდვილად არაა. ნუ ამ თამაში მე ნაკრების იმდენი პლიუსი დავინახე მთელს ციკლში რო არ შემიმჩნევია. თურმე ჩვენც შეგვძლებია ძლიერ გუნდთან შეტევაზე გადასვლა და ამას არცთუ ურიგოდაც ვაკეთებთ. ნებისმიერ მონაკვეთზე ისეთი ჟილკითა და თავდადებით თამაშობდა თვითოული ფეხბურთელი რომ რომც წაგვეგო გულშემატკივარს მადლობა არ უნდა დაგვნანებოდა, მაგრამ საბედნიეროთ შედეგსაც მივაღწიეთ და ცოტა რომ გაგვმართლდებოდა შეიძლება სასწაული მოგვეხდინა კიდეც. პირველი ტაიმი კი მიმდინარეობდა ფრანგების ტერიტორიული უპირატესობით მაგრამ კარში სახიფათოდ მხოლოდ ერთხელ დაარტყეს და ფრ
ყოჩაღ არსენალი ყოჩაღ:D
რაც მე ფეხბურთს ვუყურებ ასეთი საოცარი მატჩის ევროპის სუპერთასის ეგიდით გამართულ თამაშებს შორის ჯერ არ მინახავს და ამას ქონდა თავისი ლოგიკური წინაპირობანი. ჯერ ერთი ერთმანეთს ორი ევროპული გრანდი მიუხენნის ბაიერნი და ლონდონის ჩელსი დაუპირისპირდნენ და დამატებით ინტრიგას ამ მატჩს სხვა რამოდენიმე ფაქტორიც მატებდა. ალბად ყველა გერმანელს და ბაიერნის გულშემატკივარს მტკივნეულად აწევს გულზე ლიგის შარშანწინდელი ფინალი, სადაც ჩელსიმ მასპინძლები მათავე მოედანზე დიდი ბრძოლისა და იღბლის ხარჯზე დაამარცხა და მძიმე კვალი დატოვა ბაიერნის ისტორიაში. სწორედ რევანშს ითხოვდა სრულიად გერმანია და ამაზე აპელირება მატჩის წინ ლეგენდარულმა გერდ მიულერმაც კი მოახდინა. ამ შეხვედრას ეშხსა და ინტერესს მატებდა ასევე ორი ლეგა
ღმერთი სუსტს აძლევს შანს და მან ეს უნდა გამოიყენოს თორემ ძალა აღმართს მოხნავს. მიეცა ავსტრიაში დოლიზეს შანსი ვერ გაიტანა და გაგვიტანეს. აქაც ვერ გაიტანა დოლიძემ და გაგვიტანეს და ასე დაიმსხვრა ჩვენი იმედები. ასეა მეგობრებო ფეხბურთში დაუწერელი კანონები ყოველთვის მოქმედებს. მეტს აღარ დავწერ ნერვები მაქ მოშლილი:@
გუშინ ღამე გაიმართა ესპანეთის სუპერთასის განმეორებით შეხვედრა ბარსელონასა და ატლეტიკოს შორის და ამ მატჩის სრულ პერიპეტიებს ახლა მოგითხრობთ. მადრიდში დაფიქსირებული შედეგიანი ფრის შემდეგ კატალონიელებს ნულოვანი ფრეც აძლევდათ ხელს, მაგრამ მე კატალონიელებისგან რა თქმა უნდა შეტევით ფეხბურთს და დიდი ანგარიშით გამარჯვებას ველოდი. ტატო მარტინომ ინიესტას გამოკლებით სრული საბრძოლო შემადგენლობა გამოიყვანა და წელს პირველად სასტარტოში დაიკავა ადგილი ნეიმარმაც. ატლეტიკოსაც არანაირი პრობლემა შემადგენლობის მხრივ არ ქონია. კიდევ ერთხელ დადასტურდა ის ფაქტი რომ დიაგო სიმეონე უჭკვიანესი სპეციალისტია და ჩემდა სამწუხაროდ დღესდღეობით აშკარად სჯაბნის თავის არგენტინელ ვიზავს. პირველი 20-25 წუთი მეტოქეებმა ერთმანეთის
მიილია მორიგი უიქენდი და საფეხბურთო ჩემპიონატებშიც ბევრმა შესანიშნავმა მატჩმა მიიპყრო გულშემატკივრის ყურადღება. მე მხოლოდ რამოდენიმეზე გავამახვილებ ყურადღებას. ინგლისის პრემიერლიგაში რამოდენიმე მატჩს გავუსვავ ხაზს. აშკარად ფორმაში შედის არსენალი, რომელიც არ გაძლიერებულა მარა ამ ბოლო წლებში პირველად არც არავინ დაუკარგავს და იმედია ვენგერი ამ წელს მაინც მოიგებს რაიმეს. ცუდი საპრემიერლიგო სტარტის შემდეგ ვენგერის ბიჭებმა ფენარბახჩესთან დამაჯერებელი გამოსვლით ირწმუნეს საკუთარ ძალებში და ამ მუხტის ფონზე ძალიან იოლად გაუსწორდნენ პრემიერლიგის კერკეტ კაკალად წოდებულ ფულემს. მთელი თამაში არსენალის სრული უპირატესობით მიმდინარეობდა და ეს შედეგზეც აისახა. ლონდონელებმა მეტოქეს სამი ბურთი გაუტანეს, საპასუხ
ნუ ძნელად მოიპოვება სიტყვები რაიმე დადებითის თქმელად ჩვენი გუნდების გამოსვლაზე. ძალიან კოშმარული დღე იყო მარა მცირე იმედი მაინც შემორჩა ქართულ ფეხბურთს.
დინამო ტოტენჰემის თამაშში რომ თავიდანვე განწირულები ვიყავით ეს კენჭისყრის მეორე დღესაც კი ვიცოდით. ჩვენ ფაქტიურად თამაში თამაშამდე წავაგეთ, რაც არ მინდოდა სწორედ რომ მომხდარიყო. ტოტენჰემმა ზედმეტი ძალის დახარჯვის და აღელვების ფონზე ძალიან იოლად კლასის ხარჯზე გაგვანადგურა. ჩვენი შემადგენლობა მეტ-ნაკლებად ოპტიმალური იყო. ცენტრალურ ხაზი ამოავსო ძარიამ მარა გრაიციერი მაინც გვაკლდა. ინგლისელებს კი რამოდენიმე ვარსკვლავი აკლდათ. გარეტ ბეილთან ერთად ჩვენთან სათამაშოდ არც იარ ლენონი, ჯერმეინ დეფო და ემანუელ ადებაიორი ჩამოვიდნენ, მაგრამ გამოჩნდა რომ
ახლოვდება სანატრელი საღამო.....ბრძოლა დანამოსგან.....შედეგი დილასგან
ღმერთი ფარავდეს საქართველოს....
მოდი ეხლა ერთი სტატია კალათბურთსაც დავუთმოთ, რომელიც ასევე ხელოვნებაა ჩემი მოსაზრებით და კალათბურთის ყველა ჭეშმარიტი მცოდნე ჩემს მოსაზრებას სრულიად გაიზიარებს. ვერ მოგატყუებთ, რომ ბავშობიდანვე საფუძვლიანად ჩავუჯექი კალათბურთს, როგორც ეს ფეხბურთის შემთხვევაში მოხდა. არა ეს ნამდვილად არ იყო ასე რადგან მე არ მქონდა საშუალება ხშირად მედევნებინა თვალი საკალათბურთო მატჩებისთვის. შექსპირის ნათქვამს თუ გავიხსენებთ "არარაისგან არ იქნება არარაიო" აბსოლიტურად მიხვდებით ჩემს აზრს. არ ვიცოდი რა იყო კალათბურთი და არც ვინტერესდებოდი მისით. ჩემი პირველი სერიოზული საკალათბურთო მოგონება 2006-07 წლების NBA-ის სეზონის ფინალურია სერიაა, ადაც ტეხასურმა გრანდმა რომელშიც ისეთი ლეგენდები თამაშობდენენ(ეხლაც თამაშობენ
ახლახან დამთავრდა მატჩი თურქეთში, ადგილობრივ ფენარბახჩესა და ლონდონურ არსენალს შორის და მეთოფეებმა და უმთავრესად არსენ ვენგერმა საკუთარ გულშემატკივარს და მთლიანად საფეხბურთო სამყაროს დაუმტკიცა რომ ლონდონური გრანდი არ იცვლება....
ვენგერის მიმართ კრიტიკის ცეცხლი თუ რამდენად მაღალი იყო ეს მატჩის წინა პრესკომფერენციაზე ჟურნალისტების ქცევითაც გამოჩნდა და სხვათაშორის არ ც თუ ის უსამართლოა ფრანგის მისამართით წარმოებული კრიტიკა. არსენალმა სრულიად არაფერი გააკეთა სატრანსფერო ფანჯარზე და გუნდი პრქტიკულად არ გაძლიერებულა, რასაც პრემიერლიგის სტარტზე ასტონვილასთან განცდილი მძიმე მარცხი მოჰყვა. დამეთანხმებით ასეთი წინაპირობის შემდეგ ყოველთვის ჩნდება კითხვები და კრიტიკა, მაგრამ ვენგერმა დღეს ყველას დაუმ
Показать ещё