Həl Əta surəsi şəninə gəldi.
Təkbir nidaları göyə yüksəldi.
Kəbə qərar tutdu, sanki, "dincəldi”...
İlahidən oldu əta, ya Əli!
Olum sənə, mövlam fəda, ya Əli!
İlahinin qüdrətindən güc aldın.
Kafirləri məhv etdikcə ucaldın.
İbadətlə, itaətlə qocaldın...
Sən şahısan, mənsə gəda, ya Əli!
Olum sənə, mövlam fəda, ya Əli!
Peyğəmbərin "əsgərisən” həmişə...
Qoxutmadı səni ölüm, əndişə...
Zülfüqarı gətirəndə gərdişə -
Sən şirisən, şiri xuda ya Əli!
Olum sənə, mövlam fəda, ya Əli!
Düşmənləri nə qovmadın, nə qaçdın –
Zülmətlərə şəfəq saçdın, nur saçdın...
Alınmayan qalalara yol açdın –
Sən şirisən, şiri xuda ya Əli!
Olum sənə, mövlam fəda, ya Əli!