Предыдущая публикация
Фильтр
ՀԱՏՎԱԾ «ՔԱՀԱՆԱՅՈՒԹՅՈՒՆԸ» ԳՐՔԻՑ
ՃՐԱԳԸ ՎԱՌԵԼԸ ԵՒ ԽՆԿԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՏՈՒՑԵԼԸ
Այժմ պետք է տեսնենք, որ ճրագակալը նույնպես կապված է խնկարկություն մատուցելու հետ: Այս վերջինիս հետ կապված է ոչ միայն զոհասեղանը, այլև՝ ճրագը վառելը: Սուրբ Գրքի վերը նշված խոսքերում տեսնում ենք, որ ամեն անգամ խնկարկություն մատուցելիս քահանաները վառում էին ճրագը, և ամեն անգամ ճրագը վառելիս նրանք խնկարկություն էին մատուցում (Ելից 30:7-8): Սա նշանակում է, որ ամեն անգամ խոսքը կարդալիս (ճրագը վառելիս) մենք պետք է աղոթենք (խնկարկություն մատուցենք): Այս բաների վառ օրինակը տեսնում ենք Դավթի կյանքում: Սաղմոս 119:147-149-ում Դավիթը կարդում և աղոթում էր միաժամանակ: Խնկարկություն մատուցել նշանակում է աղոթել (Հյտ 5:8), իսկ ճրագը վառել
ՃՐԱԳԸ ՎԱՌԵԼԸ ԵՒ ԽՆԿԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՏՈՒՑԵԼԸ
Այժմ պետք է տեսնենք, որ ճրագակալը նույնպես կապված է խնկարկություն մատուցելու հետ: Այս վերջինիս հետ կապված է ոչ միայն զոհասեղանը, այլև՝ ճրագը վառելը: Սուրբ Գրքի վերը նշված խոսքերում տեսնում ենք, որ ամեն անգամ խնկարկություն մատուցելիս քահանաները վառում էին ճրագը, և ամեն անգամ ճրագը վառելիս նրանք խնկարկություն էին մատուցում (Ելից 30:7-8): Սա նշանակում է, որ ամեն անգամ խոսքը կարդալիս (ճրագը վառելիս) մենք պետք է աղոթենք (խնկարկություն մատուցենք): Այս բաների վառ օրինակը տեսնում ենք Դավթի կյանքում: Սաղմոս 119:147-149-ում Դավիթը կարդում և աղոթում էր միաժամանակ: Խնկարկություն մատուցել նշանակում է աղոթել (Հյտ 5:8), իսկ ճրագը վառել
ՏԱՊԱՆԱԿԻ ՔԱՎՈՒԹՅԱՆ ԱՐՅՈՒՆԸ
Եկեղեցական կյանքի բովանդակությունը Քրիստոսն է, որ լեցուն է այն ամենով, ինչ է Աստված: Նրա վրա Աստծո հայտնությունն է որպես փառք, որը անհնդատ վկայում, քննում ու գտնում մեր թերությունները՝ մեր ներքին վկայության համաձայն: Տապանակի վրա երկու քերովբե կան, որը քննում են՝ տապանակի մեջ եղած վկայության (օրենքի) համաձայն: Երբ մենք գալիս ենք Տիրոջ հետ հաղորդակցվելու, այս երկու քերովբեն նայում և ըստ տաս պատվիրանի քննում են մեզ: Այդ քնությունն անհապաղ ցույց է տալիս, որ մենք թերի ենք: Մենք անկարող ենք երկու քերովբեի քննող հայացքի ներքո կանգնել տասը պատվիրանի առջև: Բայց գոհությո՜ւն Տիրոջը: Քավության վրա գտնվող քերովբեների քննող հայացքի ներքո արյան սրսկումն է: Այրան այս սրսկումը բա
Եկեղեցական կյանքի բովանդակությունը Քրիստոսն է, որ լեցուն է այն ամենով, ինչ է Աստված: Նրա վրա Աստծո հայտնությունն է որպես փառք, որը անհնդատ վկայում, քննում ու գտնում մեր թերությունները՝ մեր ներքին վկայության համաձայն: Տապանակի վրա երկու քերովբե կան, որը քննում են՝ տապանակի մեջ եղած վկայության (օրենքի) համաձայն: Երբ մենք գալիս ենք Տիրոջ հետ հաղորդակցվելու, այս երկու քերովբեն նայում և ըստ տաս պատվիրանի քննում են մեզ: Այդ քնությունն անհապաղ ցույց է տալիս, որ մենք թերի ենք: Մենք անկարող ենք երկու քերովբեի քննող հայացքի ներքո կանգնել տասը պատվիրանի առջև: Բայց գոհությո՜ւն Տիրոջը: Քավության վրա գտնվող քերովբեների քննող հայացքի ներքո արյան սրսկումն է: Այրան այս սրսկումը բա
ՈՒՆԵՆԱԼ ՀԱՎԻՏԵՆԱԿԱՆ ԿՅԱՆՔ
Արդեն, մոտ երեք տարի է, ուսումնասիրում եմ համացանցը և տեսնում եմ, որ շատ հավատացյալներ ասում են, որ մեր գործերով է, որ պետք է փրկվենք, մեր մեղքեր չգործելով է, որ պետք է փրկվենք, մեր ջանքերով և մեր բարի լինելով է, որ պետք է փրկվենք և հավիտենական կյանքը ժառանգենք, թողնելով և մոռանալով Քրիստոսի կատարած մեծ ու անկրկնելի աշխատանքը, չարչանքներ կրելով փրկագնումը որ Իր անձը խաչին հանեց մեզ փրկելու և հավիտենական կյանքը տվեց մեզ, որը Իր կյանքն է և Իր մեջ է գտնվում այդ կյանքը: Փրկվել և հավիտենական կյանքը ժառանգել կարող ենք միայն Հիսուս Քրիստոսին հավատալով և ոչ թե գործերով: Գործերով մենք վարձք ենք ստանում որը կապված է հազարամյաի հետ Քրիստոսի հետ թագավորելով: Տեսնենք ինչ է ասու
Արդեն, մոտ երեք տարի է, ուսումնասիրում եմ համացանցը և տեսնում եմ, որ շատ հավատացյալներ ասում են, որ մեր գործերով է, որ պետք է փրկվենք, մեր մեղքեր չգործելով է, որ պետք է փրկվենք, մեր ջանքերով և մեր բարի լինելով է, որ պետք է փրկվենք և հավիտենական կյանքը ժառանգենք, թողնելով և մոռանալով Քրիստոսի կատարած մեծ ու անկրկնելի աշխատանքը, չարչանքներ կրելով փրկագնումը որ Իր անձը խաչին հանեց մեզ փրկելու և հավիտենական կյանքը տվեց մեզ, որը Իր կյանքն է և Իր մեջ է գտնվում այդ կյանքը: Փրկվել և հավիտենական կյանքը ժառանգել կարող ենք միայն Հիսուս Քրիստոսին հավատալով և ոչ թե գործերով: Գործերով մենք վարձք ենք ստանում որը կապված է հազարամյաի հետ Քրիստոսի հետ թագավորելով: Տեսնենք ինչ է ասու
40:32
ՄԻՍՅՈՆԵՐԻ ՎԿԱՅՈՒԹՅՈՒՆԸ
Չինաստան եկած առաջին միսյոներները իսկապես սիրում էին խեղճ հեթանոսներին և վկայություն ունեին: Այդ սերն ու վկայությունը համոզում էին մարդկանց, և դա դուռ էր բացում ավետարանչության համար: Հակառակ դեպքում աղքատ ու պահապանողական չինացիների համար դուռ բացելը շատ դժվար կլիներ: Գոյություն ունի մի շատ ոգեշնչող պատմություն: Այն ժամանակ ավետարանչության համար ոչ մի բաց դուռ չկար: Միսյոներները ոչինչ չէին կարողանում անել: Մարդիկ համատեղ որոշում էին կայացրել, որ ամբողջ գյուղում ոչ ոք իր դուռը չբացի միսյոներների առաջ: Երբ գյուղում արտասահմանցի միսյոներ էր հայտնվում, գոնգը հնչում էր՝ նախազգուշացնելով նրա գալստյան մասին, և բոլորը իրենց դռները փակում էին: Ամբողջ գյուղում ոչ ոք տնից դուրս
Չինաստան եկած առաջին միսյոներները իսկապես սիրում էին խեղճ հեթանոսներին և վկայություն ունեին: Այդ սերն ու վկայությունը համոզում էին մարդկանց, և դա դուռ էր բացում ավետարանչության համար: Հակառակ դեպքում աղքատ ու պահապանողական չինացիների համար դուռ բացելը շատ դժվար կլիներ: Գոյություն ունի մի շատ ոգեշնչող պատմություն: Այն ժամանակ ավետարանչության համար ոչ մի բաց դուռ չկար: Միսյոներները ոչինչ չէին կարողանում անել: Մարդիկ համատեղ որոշում էին կայացրել, որ ամբողջ գյուղում ոչ ոք իր դուռը չբացի միսյոներների առաջ: Երբ գյուղում արտասահմանցի միսյոներ էր հայտնվում, գոնգը հնչում էր՝ նախազգուշացնելով նրա գալստյան մասին, և բոլորը իրենց դռները փակում էին: Ամբողջ գյուղում ոչ ոք տնից դուրս
Փարիսեցիները և դպիրները սովորում էին Հին Կտակարանի օբյեկտի վարդապետությունը, բայց այդ նրանք էին, որ դավ նյութեցին՝ Տիրոջը խաչին մատնելու համար: Տերը հրեա կրոնավորներին ասաց, թե նրանք քննում են Սուրբ Գիրքը, բայց չէին կամենում Իրեն գալ, որպեսզի կյանք ունենան (Հվհ 5:39-40): Աստվածաշունչը գիտության համար քննելը մի բան է, իսկ Տիրոջը գալով Նրա հետ կյանքի համար շփվելը՝ մեկ այլ բան: Քահանաները և դպիրները գիտեին, որ Քրիստոսը պիտի ծնվի, բայց Քրիստոսին փնտրող սիրտ չունեին, ինչպես որ արևելքից եկած մոգերն էին փնտրում (Մատթ 2:1-12): Ուսյալ հեթանոսները՝ մոգերը, չգիտեին Սուրբ Գիրքը, և թե որտեղ պիտի ծնվեր Քրիստոսը, բայց գնացին նորածին Թագավորի մոտ: Քրիստոնեական կյանքը լոկ գիտության հարց չէ,այլ՝ ուտելու (Հվհ
ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՎԱՅԵԼՔԸ ԵՒ ՓՈՐՁԱՌՈՒԹՅՈՒՆԸ
Այսօրվա կրոնական համակարգը շեղել է մեզ Քրիստոսին վայելելուց: Մարդկանց համար կրոնում Աստծուն երկրպագելու, Աստծուն ծառայելու ուսմունքներ, կանոններ և ծեսեր կան: Կրոնական ուսմունքները զբաղվում են անձի բնավորությունը շտկելով և նրա վարքը բարեփոխելով: Այսօրվա քրիստոնեությունում շատ ուսմունքներ ու պարգևներ կան, բայց ցավն այն է, որ Սուրբ գրքում Աստծո հայտնած հիմնական միտքը մեծ մասամբ անուշադրության է մատնվել կամ նույնիսկ բաց է թողնվել: Աստծո հիմնական միտքը այն է, որ Աստված ցանկանում է մեր վայելքը լինել:Մենք պետք է հաղորդ լինենք ու վայելենք Նրան, Նրան ճանաչենք ոչ լոկ օբյեկտիվ գիտության որևէ չափով, այլ՝ մեր սյուբեկտիվ փորձառությամբ: Պետք է ճաշակենք Նրան, ինչպեսԴավիթ
Այսօրվա կրոնական համակարգը շեղել է մեզ Քրիստոսին վայելելուց: Մարդկանց համար կրոնում Աստծուն երկրպագելու, Աստծուն ծառայելու ուսմունքներ, կանոններ և ծեսեր կան: Կրոնական ուսմունքները զբաղվում են անձի բնավորությունը շտկելով և նրա վարքը բարեփոխելով: Այսօրվա քրիստոնեությունում շատ ուսմունքներ ու պարգևներ կան, բայց ցավն այն է, որ Սուրբ գրքում Աստծո հայտնած հիմնական միտքը մեծ մասամբ անուշադրության է մատնվել կամ նույնիսկ բաց է թողնվել: Աստծո հիմնական միտքը այն է, որ Աստված ցանկանում է մեր վայելքը լինել:Մենք պետք է հաղորդ լինենք ու վայելենք Նրան, Նրան ճանաչենք ոչ լոկ օբյեկտիվ գիտության որևէ չափով, այլ՝ մեր սյուբեկտիվ փորձառությամբ: Պետք է ճաշակենք Նրան, ինչպեսԴավիթ
ՈՈՐԴԻՆ ՀԱՅՐՆ Է
Հովհաննեսը ասում է, թե խոսքը, որ Աստված էր (Հվհ 1:1), դարձավ մարմնացած մարդ (Հվհ1:14): Ո՞վ է այս Քրիստոսը: Այս Քրիստոսը ճմարիտ Աստված է՝ որպես մարդ մարմնացած: Եսայի 9:6-ը ասում է.«Որովհետև մի մանուկ ծնվեց մեզ համար, մի որդի տրվեց մեզ, և իշխանությունը Նրա ուսի վրա կլինի, ևՆրա անունը կկոչվի Սքանչելի, Խորհրդական, Հզոր Աստված, Հավիտենական Հայր, Խաղաղության Իշխան»: Քրիստոսը՝ ճշմարիտ Աստված, որ մարմնացավ որպես մարդ, մի մանուկ էր՝ մեզ համար ծնված և որդի՝ մեզ տրված: Հովհաննեսի Ավետարանը պարզ ասում է, որ Քրիստոսը ճմարիտ Աստծո Որդին է, իսկ Եսայի 9:6-ը լոկ չի ասում, թե մի մանուկ ծնվեց մեզ համար, որի անունը կոչվում է Հզոր Աստված: Եսայի 9:6-ն ասում է նաև, թե մի որդի տրվեց մեզ, որի անունը
Հովհաննեսը ասում է, թե խոսքը, որ Աստված էր (Հվհ 1:1), դարձավ մարմնացած մարդ (Հվհ1:14): Ո՞վ է այս Քրիստոսը: Այս Քրիստոսը ճմարիտ Աստված է՝ որպես մարդ մարմնացած: Եսայի 9:6-ը ասում է.«Որովհետև մի մանուկ ծնվեց մեզ համար, մի որդի տրվեց մեզ, և իշխանությունը Նրա ուսի վրա կլինի, ևՆրա անունը կկոչվի Սքանչելի, Խորհրդական, Հզոր Աստված, Հավիտենական Հայր, Խաղաղության Իշխան»: Քրիստոսը՝ ճշմարիտ Աստված, որ մարմնացավ որպես մարդ, մի մանուկ էր՝ մեզ համար ծնված և որդի՝ մեզ տրված: Հովհաննեսի Ավետարանը պարզ ասում է, որ Քրիստոսը ճմարիտ Աստծո Որդին է, իսկ Եսայի 9:6-ը լոկ չի ասում, թե մի մանուկ ծնվեց մեզ համար, որի անունը կոչվում է Հզոր Աստված: Եսայի 9:6-ն ասում է նաև, թե մի որդի տրվեց մեզ, որի անունը
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
Фото из альбомов