Bir kuni shamol aylanib
yurib, daraxtga osilib
turgan bargni körib qopti. Uni yoqtirgandek
böpti. Keyin shamol bargga yur man bn,
uzolaga ketamiz. Sani sevaman, baxtli
qilaman, dunyoni körsataman dipti. Barg
uni gapiga ishonib orzular qilib daraxtni
tashab shamol bn ketipti. U özini baxtli xis
qlib shamol bn uzolaga borib dunyoni
aylanipti. Shamol man sani sevaman!
Rahmat dunyoni körsattin-dipti barg. Keyin
ula butun dunyoni aylanib chiqishipti.
Shamol bargni yölni chetida qoldirib ketib
qopti. Chunki shamol undan zerikkan edi.
Shu zahoti barg HAZONga aylanipti...
Har kuni tongda uyg'onamanu "Bo'ldi,
bugundan boshlab endi uni
unutaman" deb o'zimga o'zim so'z beraman!
Hovliga chiqaman , havo
sovuq . Yana o'ylayman, "Yangi uyida hozir u
hovli, ko'chani supurayotgandir.
Sovqotmayaptimikin? Supurgi tutgan qo'llari
muzlayotgandir..