- მოგისმენიათ ოდესმე გულწრფელი ლოცვა?

- დიახ პროფესორო.
- სად, ეკლესიაში? - ისე მკითხა,რომ თავი არც აუწევია.
- არა,საავადმყოფოში,მომაკვდავის საწოლთან.
პროფესორმა სათვალე გაისწორა,თვალები ოდნავ მოჭუტა და შემომხედა.
- გინახავს გულწრფელი სიყვარულით ანთებული თვალები და კოცნა?
- დიახ პროფესორო.
- სად,ეკლესიაში ჯვრის წერის დროს?
- არა პროფესორო.აეროპორტში,სადაც შეყვარებულები ერთანეთს აცილებენ.
პროფესორი რამდენიმე წუთით ჩაფიქრდა.
- ვინ გითხრათ,რომ მე ათეისტი ვარ?
- ინტუიციამ მიკარნახა.
- მომეცით თქვენი ჩათვლის წიგნაკი.
- ინებეთ...
- ახლა რას გკარნახობთ ინტუიცია?
- იმას,რომ მომავალ სემესტრში სტეპენდიას ისევ ავიღებ.თქვენ კი აუცილებლად წახვალთ საავდმყოფოში,შემდეგ აეროპორტში და ბოლოს უეჭველად შეაღებთ ეკლესიის კარს...
სულა სულაშვილი - "მზე რომელიც ღამე ამოდის"