...

ცხოვრებაში არის რაღაცები, რაზეც შეიძლება თვალი დახუჭო, საშუალოს დასჯერდე, მაგრამ სიყვარული მათ შორის არ არის.
შეიძლება გქონდეს კარგი სამსახური, მაგრამ არა შენი პროფესიით, გეცვას sale-ზე ნაყიდი, არცთუ ისე მოდური ტანსაცმელი, უარი თქვა გემრიელ საკვებზე, იმიტომ რომ კალორიულია, გყავდეს მეგობარი, რომელსაც დიდად ვერ უგებ, მაგრამ გარემოებებმა ასე მოიტანა და ასე შემდეგ.
თუმცა არსებობს რაღაც, რაც ჩვეულებრივი, უბრალო და არაფრით გამორჩეული არ უნდა იყოს. ეს სიყვარულია. გრძნობა, რომელიც ბავშვობიდან სიცოცხლის მამოძრავებელ ძალად მიმაჩნია და შემდეგ უკვე დიდობაში წიგნებმა, ფილმებმა, ცნობილი ადამიანების განსაკუთრებულმა სიყვარულის ისტორიებმა ეს აღქმა კიდევ უფრო გამიმყარა.
ვფიქრობ, რომ გვერდით არ უნდა გვყავდეს ადამიანი, რომელსაც შეუძლია ადგეს, წავიდეს და უკან აღარ დაბრუნდეს.
გვერდით არ უნდა გვყავდეს ადამიანი, რომელიც ვერ აცნობიერებს თუ როგორი ბედნიერია, რომ შეუძლია ხელი ჩაგვკიდოს და გულში ჩაგვიკრას.
ადამიანი, რომელიც ყოველდღე არ გვახსენებს ან გვაჩვენებს თუ რამდენს ვნიშნავთ მათთვის.
ყველა ქალი იმსახურებს:
ადამიანს, რომელსაც იგი ენატრება იმ მომენტიდანვე, როგორც კი ერთად აღარ არიან.
ადამიანს, რომელსაც შეიძლება ზღაპრების არ სჯერა, მაგრამ მაინც პრინცესასავით გექცევა, იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ მისთვის პრინცესა ხარ.
ადამიანს, რომელიც თავის გულწრფელ ფიქრებს და გულის ნადებს გიზიარებს, რადგან მომავალში ცხოვრების გაზიარებასაც აპირებს.
ადამიანს, რომელმაც იცის როგორ გაპატიოს და იყოს ბედნიერი, მართალის ნაცვლად.