ღვთისმშობელმა,დაიტირა

საქართველო,
რა დღეში ხარ,ბევრისათვის სანატრელო,
წმინდა ნინო,შენი იყო სანაქებო,
დაგვიწყნიათ...ყველაფერი საბრალებო...
მე გავწირე,ერთი შვილი სადარდელო,
შენ კი ბევრი ჩამოგართვეს,საქართველო...
დაგიხიეს შენ ის კვართი,რომ ჩაგაცვი,
მაპატიე არ შემეძლო,რომ დამეცვი...
ჩემს კალთის ქვეშ,შენ იქნები საქართველო,
ყველასათვის სანატრელო,საყვარელო...
მე სანთლებთან,ვამბობ ამას სადარდელო,
შენს ლოცვაში...დავაღამებ საქართველო...
უცებ წვიმამ უკლო დენას,გადაიღო,
შეკუპრული ღრუბლები კი,ცამ წაიღო,
გალუმპული,მიწის იდგა სურნელიო,
ცხრათვალა მზე...ამობრწყინდა...სულ ნელიო..