აწმყოს ნამუსი ისე ახადეს,

არც მოიკითხეს წარსული მისი.
მანდილს ვინ ჩივის,კაბაც გახადეს
და უზნეობა ჩააცვეს სხვისი.
შემოგვეჩვია საღათას ძილი,
ქართულ მიწაზე უცხო მტვერია.
დღეს ქართველობა აღარ ღირს ძვირი,
ბევრისთვის იგი მწვანე ფერია.
მაგრამ ამ სოდომს ნებადართულად,
კუდის მოქნევის შერჩა მისია
და ერი თუკი იშვა ქართულად,
საქართველოში ყოფნის ღირსია.
და მოვა ჟამი,იქნება ფიცი,
კვლავ ვიდიდგორებთ თავგამეტებით.
ჩვენ გადავრჩებით და მერე ვიცი ,
საუკუნეებს გადავედებით.
ზურა მელიქიშვილი