მოხუცი ცოლ–ქმარი საუბრობს.

გაიხსენეს ახალგაზრდობა და გადაწყვიტეს ისევ იმ ადგილზე შეხვედროდნენ ერთმანეთს, სადაც ახალგაზრდობაში ხვდებოდნენ.
გაიპრანჭა ბაბუა, ლამაზად გამოეწყო და ჯოხის კაკუნით წავიდა...გავიდა ერთი საათი...ორი...სამი...არ სჩანს ბებო. იფიქრა, რამე ხომ არ დაემართაო და სახლისკენ გაემართა. შევიდა ოთახში შეშინებული და რას ხედავს?! ბებო მოკალათებულია თბილათ და ჩაის მიირთმევს.
–რა არის ქალო? რას მალოდინე? მშიერ–მწყურვალი ამ სიცივეში, მოვკვდი ნერვიულობით, მეგონა ცუდად გახდი ! შენ კი აქ თბილათ და არხეინად ზიხარ.
ბებომ შეხედა, გაუღიმა, მორცხვად თავი დახარა და :
–რა ვქნა ჩემი ბრალი არაა. დედამ არ გამომიშვა!