ცხოვრებაში შემთხვევით არაფერი ხდება და შემთხვევით არც არავინ გხვდება.....

აი იცით როგორ შეხვედრაზე ვსაუბრობ??_როცა იხრჩობი და გადგარჩენს,როცა სიკვდილი გინდა და სიცოცხლეს შეგაყვარებს,როცა აწმყო გეზიზღება ის კი მომავლს დაგანახებს,როცა მიხვდბი რომ :“იმედი“რომელსაც მთელი სიცოცხლე ეძებდი მოვიდა...მოვიდა უბრალოდ კი არა მთელი თავისი ბედნიერებით,სიხარულით,სითბოთი,მონატრებით და ზოგჯერ ცრემლითა და შიშით,,შიში გიჩნდება იმისა რომ ერთ დღეს არ წავიდეს და არ დგტოვოს ისევ .არ წაიღოს ისევ აღმოჩენეილი ოცნებები და ფიქრები,არის შიში მაგარმ ამსთანავე არის უდიდესი გრძნობა გაფრთხილებისა,მოფერებისა,გინდა გულში გადამალო რომ არვინ შეგიწუხოს,გინდა სულში ჩაიძვრინო ,სხეულს ყველა ნაწილში შემოუშვა და მასთან ერთად „ერთი“გახდე,,მიხვდე რომ ეს სწორედ ის ნახევარია რომელიც შენ გეკუთვნის,რომელიც მეთელი სიცოხლე და სიცოცხლის მერეც შენათან იქნება, უპირობოდ და უკანონოდ,როცა მიხვდები რომ ეს სწორედ ისაა რაზეც გიოცნებია,გიფიქრია და გიცდია..მაშინ ხელებს ფართოდ გაშლი და ღრმად ჩაისუნთქავ იმ ჰაერს რომელიც შენსა და მის ირგვლივ დატრიალდება..ყველფერს მოუფრთხილდები რაც მასთან დაგკავშირებს .მის არსებობას გიდასტურებს და დაგენანება ყოველი წამი.რომელსაც მის გარეშე გაატარებ ......მე დღეს შემილი ვთქვა რომ შენ ჩემი იმედი ხარ .თითქოს უცნაურად მოსული მაგარმ ჩემი ,,იმის მიუხედავდ ჩემგან შორს თუ ყველაზე ახლოს.,აქ გულთან ახლსო ხარ,ყველაზე ახლოს და სულის ყველა ნაწილში ტრიალებ,ჩემი თვალები მხოლოდ შენს თვალებს ხედავენ,სულ წინ მყევხარ,მეამაყები ,მიხარიხარ,და ცხოვრებაში პირველად დაუფარვად შემილია ვთქვა რომ შენ მე სიცოცხელე შემაყვარე და სიყვარული მასწავლე...მე შენ უბრალმოდ ამ ყველფრისათვის შემილია გითხრა მიყვარხარ..