ერთხელ...

მიწაზე ყველა ადამიანურმა გრძნობამ და თვისებამ ერთად მოიყარა თავი.
სიგიჟემ თქვა: დამალობანა ვითამაშოთო.
სიმართლე არ დაიმალა - მაინც მიპოვიანო...
სიცრუე ცისარტყელაში დაიმალა,
სინამდვილე - ოკეანეში,
სიზარმაცე - ყველაზე ახლოს მიიმალა,
თავისუფლება კი - ნიავს ამოეფარა,
სიკეთე - კარგა ხანს სხვას უთმობდა ადგილს,
რწმენა ზეცაში აიჭრა,
შური - სხივში მიიმალა,
სიყვარული - სად არ მივიდა ყველგან დაკავებული იყო, ბოლოს ლამაზი ვარდი დაინახა და შიგ მიიმალა.
დაიწყო სიგიჟემ მიმალური გრძნობების ძებნა, ყველა იპოვა სიყვარულის გარდა. ბოლოს ვარდის ბუჩქი გადასწია და ყვირილის ხმა შემოესმა, სიყვარულს ვარდის ეკალზე
თვალები დაეჭრა და დაბრმავდა . . . მას შემდეგ . . . მიწაზე დაბრმავებული სიყვარული, სიგიჟეს ხელჩაკიდებული დაჰყავს ... ო".