ბიჭი - როგორ ხარ ძვირფასო?

გოგო - კარგად ვარ მაგრამ ძვირფასოს თქმა აუცილებელი არ იყო...ბიჭი - ჰოო მეცც არამიშავს... მადლობ ...გოგო - მოკლედ მითხარი რა უნდა გეთქვა და უნდა წავიდე მეგობრები მელოდებიან ბიჭი - მხოლოდ იმის თქმა მინდოდა რომ მიყვარხარ ... გოგო - ჰმმ ... და ამ ერთი უაზრო სიტყვის გამო მომაცდინე? ბიჭი - მინდა იცოდე რომ ცხოვრებაში შენს გარდა აღარავინ მყავს ჩემი შავ თეთრი სამყარო გააფერადე საკუთარ სიცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ, და აი ნახავ დრო მოვა და შენ ჩემით იარსებებ მხოლოდ მე ვიქნები შენი სიცოცხლის მიზეზი ... გოგო - იცი რააა?! საცოდავი ხარ ... ბიჭი - ხოო, შენს გარეშე საცოდავი ვარრ, არარაობა ... შენით ფეთქავს ეს გული ნუთუ ერთ შანსს მაინც არ ვიმსახურებ, გოგო - და გგონია რომ ერთ შანსს მოგცემ? და ჩემ შეყვარებულში გაგცვლი? რომელმაც პარიზში წამიყვანა ახალი წლის შესახვედრად, და იმ ადამიანში გაგცვლი რომელმაც დაბადების დღეზე ჩემი საოცნებო მანქანა მაჩუქა?? შენნ? შენ რა შეგიძლია? შენ ხომ არაფერი არ გაგაჩნია ... ბიჭი - მართალია ხო, მე არ ვარ მდიდარი მაგრამ გული ხომ გამაჩნია, მეც ხომ ვარ ადამიანი?! გოგო - გული ყველა ცოცხალ არსებას აქვს. ბიჭი - ხო მაგრამ მე აქ სხვანაირ გულს ვგულისხმობ, ის ხომ სიყვარულით ფეთქავს. გოგო - წავედი, წავედიი არ მინდა მეგობრებმა შენთან ერთად დამინახონ დამცინებენ, იმედია აღარ შემაწუხებ ... გავა დრო და ბიჭი გაიგებს რომ გოგონა ავარიაში მოყვა და ძალიან მძიმედაა ... მისი მშობლები და შეყვარებული თავიანთი მილიონების მიუხედავად მაინც ვერ პოულობან დონორს, საავადმყოფოში მისვლისას გოგონას დედასთან მიდის და ეკითხება თუ როგორ არის ის, გოგონას დედა იწყებს ყვირილს და ეუბნება " შე არარაობაა, სწორედ შენი ბრალია ჩემი შვილის ასეთი მდგომარეობა, არ აძლევდი საშვალებას რომ მშვიდი ცხოვრებით ეცხოვრა " ბიჭი - მაგრამ, მე ის მიყვარს ... დედა - გიყვარს? რაა სასაცილოაა ... კი მაგრამ რა შეუძლია შენ სიყვარულს? მილიონებით ერთ დონორს ვერ ვშოულობ, და შენი სიყვარული მას არაფერში ჭირდება ... ბიჭი თავს დაღუნავს ბოდიშს მოიხდის და წავა ... გარკვეული დროის მერე ექიმი მიდის მშობლებთან და ეუბნება რომ დონორი იშოვეს გოგონასთვის... ოპერაციის შემდეგ ქალი მიხვდება რომ ბიჭს არც თუ ისე კარგად მოექცა და მის მოსაძებნად წავიდა, მაგრამ დაინახა რომ ბიჭი საოპერაციოდან გამოყავდათ. თვალცრემლიანი დედა შევარდა შვილის პალატაში და ეუბნება - შვილო ის, ის ბიჭი, გოგო - არა დედა, არა, ის ბიჭი არ მიხსენო, თუ მართლა ესე უყვარდი, თითიც კი არ გაანძრია ჩემ დასახმარებლად ... დედა - ის შენშია, მისით არსებობ, ისაა შენი სიცოცხლის მიზეზი. გოგონა იხსენებს ბიჭის სიტყვებს " საკუთარ სოცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ, და აი ნახავ დრო მოვა და შენ ჩემით იარსებებ, მხოლოდ მე ვიქნები შენი სიცოცხლის მიზეზი"... მართლაც რომ არანაირი ფული არ შველის სიცოცხლეს ისე როგორც სიყვარული,