შორს რად გათხოვდიო...

ხშირად ვერ გნახავო-
რომ მსაყვედურობდი დედა...
გთხოვ მაპატიე გული რომ ჩაგწყვიტე,
შენს განაწყენებას ვბედავ...
მაშინ არ ვფიქრობდი,
მაშინ არ ვიცოდი,
რა არის სიშორე შვილის...
მაგრამ,შენ ჩემში ხარ,
ჩემს გულში ბინადრობ,
შენ შველი მხოლოდ დე...ტკივილს...
შენც გეყოლებაო და მერე იტყვიო-
ცრემლებს რომ ხელებით გწმედდი...
გთხოვ მაპატიე თუ რამე გატკინე,
შემინდე ძვირფასო დედი...
ხანდახან ნაღველი გულზე რომ მაწვება,
წლები რომ გადიან დედი...
უშენოდ სიცოცხლე ფიქრშიაც არ მინდა-
გთხოვ აღარ გამიშვა ხელი...
მიყვარხარ და ესეც იმდენჯერ არ მითქვამს,
რამდენჯერ სათქმელი მქონდა...
ათასჯერ რომ გითხრა,ყოველ წამს რომ გითხრა,
იქნება ძალიან ცოტა...
სახეზე ნაოჭი დღეს უფრო მახსენებს,
რაოდენ გაწვალეს წლებმა...
არსად არ გაგიშვებ,სულ ხელით გატარებ-
მიყვარხარ! მიყვარხარ დედა!!!
ია ნანეიშვილი