ერთად ცხოვრების 12 წლის შემდეგ ჩემმა ცოლმა მოისურვა, რომ ერთ დღეს ვახშმად და კინოშჲ "სხვა" ქალი დამეპატიჟებინა.

მან შემახსენა , რომ მის გარდა ჩემ სხოვრებაში არსებობდა კიდევ ერთი ქალი, რომლისთვისაც ასევე ძვირფასი ვარ და ჩემთან ერთად დროის გატარება დიდი სიამოვნება იქნებოდა მისთვის.. ის ქალი, ვისზეც ჩემი ცოლი საუბრობდა იყო 19 წლის დაქვრივებული დედაჩემი..
სამუშაო და სამი შვილი ჩემგან მთელ ძალებსა დაენერგიას მოითხოვდა,ამიტომ იშვიათად ვნახულობდი დედას. იმ საღამოს კი დავურეკე.. დავპატიჟე ვახშმად და კინოში .
დედაჩემი - ისეთი ქალია, ვინც თავიდანვე ცუდი ამბების მოლოდინშია, თუ კი ტელეფონი გვიან რეკავს, ამიტომ შეშფოთებულმა მკითხა:
- რა მოხდა? კარგად ხარ?
- ვიფიქრე, გესიამოვნებოდა ჩემთან ერთად დროის გატარება - ვუპასუხე მე.
იგი წამით დაფიქრდა და მითხრა: “მე ეს ძალიან მინდა“.
პარასკევს სამუშაოს შემდეგ შევუარე, ცოტა ვნერვიულობდი.
როდესაც მანქანა გავაჩერე შევამჩნიე თითქოს ისიც ღელავდა.. კარებთან იდგა და მხრებზე თხელი ქურთიკუ გადაეკიდა. თმები დახვეული ქონდა და ეცვა კაბა, რომელიც მან თავისი ქორწილის ბოლო წლისთავზე იყიდა.
- იცი მე ჩემს მეგობრებს ვუთხარი, , რომ შენ დღეს ჩემთან ერთად გაატარებდი საღამოს რესტორანში და მათ ეს ძალიან გაუკვირდათ - მითხრა დედამ, როცა მანქანაში ჯდებოდა.
ჩვენ მართალია მდიდრულში არა, მაგრამ ძალიან ლამაზ და მყუდრო რესტორანში მივედით. დედაჩემმა ხელი გამომდო და ისე მოდიოდა, თითქოს პირველი ლედი იყო.
როდესაც მაგიდას მივუჯექით, მომიწია მისთვის მენიუ წამეკითხა, რადგან დედაჩემს მხოლოდ დიდი ასოების გარჩევა შეეძლო. ნახევრამდე წავიკითხე და თავი წამოვწიე..დავინახე, რომ დედა იჯდა და ჩემზე მომზირალს ნოსტალგიური ღიმილი უთამაშემდა ტუჩებზე.
- ადრე, როცა შენ პატარა იყავი, მთელ მენიუს მე ვკითხულობდი, - მითხრა მან.
- ესეიგი დრო მოვიდა, მეც გადაგიხადო სამაგიერო - ვუპასუხე მე.
ვახშმობისას სასიამოვნო საუბარი გამოგვივიდა. თითქოს არაფერი განსაკუთრებული, მაგრამ ჩვენ უბრალოდ ერთანეთს ვუზიარებდით ბოლოს მომხდარ სიახლეებს..ისე გავერთეთ კინოში დაგვაგვიანდა.
როდესაც სახლში მივიყვანე, მითხრა: “ კიდევ ერთხელ წამოვალ შენთან ერთად რესტორანში, თუმცა ამჯერად მე დაგპატიჟებ “..
მე დავთანხმდი.
რამოდენიმე დღის შემდეგ დედაჩემი ინფაქტით გარდაიცვალა.ყველაფერი ისე უცებ მოხდა, რომ ვერშევძელი მისთვის რამე გამეკეთებინა.
გარდაცვალებიდან კიდევ რამოდენიმე დღის შემდეგ მომივიდა წერილი ქვითარით იმ რესტორანიდან, რომელშიც მე და დედაჩემმა ვივახშმეთ. წერილში ეწერა:
“ შვილო სიმართლე გითხრა, დარწმუნებული არ ვარ, რომ შევძლებ შენთან ერთად ვივახშმო,. მაგრამ, მიუხედავად ამისა, ორი ადამიანისთვის წინასწარ გადავიხადე.. შენთვის და შენი ცოლისთვის...
არამგონია ოდესმე შევძლო აგიხსნა, რამდენს ნიშნავდა ის ვახშამი ჩემვის..ჩემო შვილო, მე შენ მიყვარხარ.“
გაუფრთხილდით საკუთარ მშობლებს! ისინი ერთადერთები არიან, ვისაც გულწრფელად უხარიათ თქვენი წარმატება და დარდობენ თქვენი წარუმატებლობის გამო. იყავით მათთან უფრო მეტხანს, ვიდრე ეს შესაძლებელია, ის დღე, როცა ისინი აღარ იქნებიან, ძალიან მოულოდნელად მოვა..