იცით დავიღალე!..

იცით მიჭირს.!!...ოცნებაც კი მიჭირს..ძალიან ბევრი ცუდიც ვნახე ძალიან ბევრი კარგიც!! ბევრი ვიბრძოლე ..ვიბრძოდი ჩემი ბედნიერების შესაქმნელად მაგრამ საბოლოოვოდ მეც დავნებდი! დავნებდი ცხოვრებას და ვგრძნობ,რომ დღითიდღე მიჭირს აქ გაჩერება!!((((( ყველა და ყველაფერი დაუფერულდა..ყველაფერს აზრი ეკარგება..მზეც კი აღარ კაშკაშებს ისე როგორც, ადრე ადრე ყველაფერი სხვა გვარად იყო.. დილით გავიღვიძებდი თუ არა ფანჯარას გამოვაღებდი და ჩავისუნთქავდი განთიადის მსუბუქ ჰაერს..მაშინ ყოველი დღე რაღაც სხვანაირი იმედით მათენდებოდა ...ეხლა!!?? ეხლა უიმედოდ ვახელ თვალებს...თითქოს უკვე ყველაფერი ვნახე ამ ცხოვრებაში ..არადა მე ხომ ბედნიერებაც არვიცი რა არის ჯერ კიდევ ბევრი რამე არვიცი მაგრამ ადამიანს ხომ უნდა ქონდეს სურვილი ყველაფრის გაგების! ყოველი წამით დატკბობის ...ვარსებობ იმ იმედით რომ ოდესმე ჩემთვისაც სამუდამოდ დაღამდება მე ხომ ასე მეშინია სიბნელის!! ხო ვხდები რომ არეულად ვწერ მაგრამ მინდა ყველა სიტყვაში იგრძნობოდეს თუ მე როგორ ვარ ამ წუთას!! იმასაც ვხდები რომ თქვენ აამას ვერასოდეს გაიგებთ და ვერ იგრძნობთ! ალბათ მეც ეს მიოლებს წერას , არმინდა ჩემი სევდა ვინმეს მოვახვიო თავს..მინდა რომ ყველას მხიარული ვახსოვდე და არა დეპრესიული ცხოვრებაზე ხელ ჩაქნეული და გულჩათხრობილი ..და ბოლოს იგივე ფრაზით დავამთავრებ რითიც დავიწყე : იცით დავიღალე!!