Предыдущая публикация
Участники
ზოგჯერ ღვთის ანაბარად, ტოვებ საკუთარ ცხოვრებას, ადამიანებისგან გადაღლილი და ხელებდაშვებული, ბრძოლას წყვეტ. მიყვები იმ დინებას რომელსაც ან სადღაც მიყავხარ ან არსაით...
არ გაქვს არც წინათგრძნიბა, არც ქვეცნობიერი... უბრალოდ მიფრინავ, მიცურავ, მიდიხარ, მიხ...
დღეს ადამიანები წიგნებს კი არა,
ფლაერებს ჰგვანან.
თუმცა მათ შორის მაინც გამოერევა ხოლმე
ვინმე ისეთი,
ლოცვანიდან ამოხეულ ფურცელს რომ ჰგავს
და
უფალო შემიწყალეთი იწყება.
l.m
загрузка
Показать ещёЛевая колонка