...

Men atiga ikki yoshda edim. Juda
afsusdaman, endi hech qachon maktabga bora olmasligimdan, öqishni, yozishni örganolmasligimdan... Men uchun endi uch raqami yöq... Oyimning ismi Sveta, u meni dunyoga keltirganida 17 yoshda edi. Buvim meni judayam yaxshi
körardi, dadam baxtim uchun öz
hayotini berishga ham tayyor edi. Baxtli gödak edim... Oyim
kompyuter qarshisida, internetda köp vaqtini ötkazardi. Men endi
gapirishni örgana
boshlaganimda dadam va oyim tez-tez va jiddiy janjallashib qolishardi. Nihoyat oyim dadam bilan ajrashdi va kutilmaganda xorijga, qaysidir shaharga
ketishga qaror qildi. Yangi uyimizga kelganimizda, men
özimning "yangi dadam" bilan tanishdim. Boshida u juda mehribon edi. Ammo keyinroq meni ura boshladi. Men undan qörqardim. Judayam. U meni
özining kamari bilan katta qila boshladi. Har gal mast vaqtida
shu kamari bilan savalardi. Oyim unga qarshilik qila olmasdi. U oyim ikkimizni köchaga haydab
yuborishi mumkinligini aytib qörqitardi. Uning ovozini eshitishim bilan kravat tagiga
bekinib olardim. Lekin u baribir meni topib olardi. Qörqib qochardim. Lekin u baribir tutib olardi. Axir men tashlagan uch qadamim uning bir odimlashiga ham yetmasdi. Bir kuni "yangi dadam" tobi yöqligi uchun ishga
bormadi. U bugungi kun mening tarbiyam bilan shug'ullanish
uchun ajoyib imkoniyat ekanligini
aytdi. Men devor qog'oziga yurakcha rasmini chizgandim. U
bundan g'azablandi va kamarini yechib meni ura boshladi. Og'riq
judayam kuchli edi. Oyim u meni qanday urayntganini shunchaki kuzatib turardi. Men hech narsa qila olmadim, faqat yig'ladim. U
oyimga kamarni tutqazdi va baqirdi: "Ur!" Ey, Xudo, oyijon,
nahotki siz ham meni ursangiz?! U yana baqirdi: "Agar sen bolani qanday tarbiyalash kerakligini
bilmasang, ikkalangizni ham
haydab yuboraman"
Oyim meni urdi. "Yana",- takrorladi "yangi dadam". Yana
urishdi. Yana... Jajji tanam og'riqlarni his qilmay qöydi. Faqat
juda sovuq qotardim.
Oyim yig'lab kamarni uloqtirib yubordi va meni bag'riga oldi.
Zörg'a uning yuzini siladim va shavqatsiz dunyoda oxirgi marta
gapirdim: "Oyijon, sizni yaxshi köraman"....
Bugun ölganimga 40 kun böldi. Меni öz yurtimizga, haqiqiy
dadamning uyi yaqiniga kömishdi. Dadam va buvim har
kun qabrimga kelishadi. Özlari bilan juda köp gul va öyinchoqlar olib kelishadi. Afsuski ular bilan gaplasha olmayman..
Oyim qamoqda, judayam afsusdaman. Baribir oyimni juda
yaxshi köraman. Oyijon, men ham
sizga öxshagan gözal qiz bölmoqchiydim, eng chiroyli rasmlar chizmoqchiydim. Kun
kelib siz kabi ona bölganimda, farzandimni kamar bilan emas, mehr bilan tarbiya qilmoqchiydim. Endi bölsa osmondaman. Yonimda siz yöqsiz... Bag'ringizda nafas olgim kelyapti...
Men atiga ikki yoshda edim. Juda afsusdaman, endi hech qachon maktabga bora olmasligimdan,
öqishni, yozishni
örganolmasligimdan... Men uchun endi uch raqami yöq...
Omon bo'ling azizlar.... Ok.ru/xayotimsan