Bir oğul anasını restorana gətirmişdi.

Ana yaşlı idi. Əlləri əsdiyindən yeməyi paltarına və süfrəyə dağıdırdı. Restorandakı bəzi müştərilər bunu narazılıqla qarşılayırdılar. Amma oğul sakitliyini pozmur və anasına qulluq edirdi. Yemək bitdikdən sonra o anasını aparıb əllərini yudu, saçlarını daradı, üst başını qaydaya saldı, eynəyini düzəltdi. Bütün restorandakı insanlar onlara tamaşa edirdi. Oğlan hesabı ödəyib anası ilə çıxışa tərəf getdi. Yaşlı bir kişi onun arxasınca çağırdı:
- Sizə elə gəlmirmi ki, burada bir şey qoyub gedirsiniz?
- Xeyr heçnə qoymamışam.
- Yanılırsınız, siz burada hər bir oğula dərs, anaya isə ümid qoyub gedirsiniz.