Bir marosimda uch-to’rt kishi u yoqdan, bu yoqdan gurunglashib o’tirardik. Ichimizda kimdir yonidagiga choy uzatarkan: “O’rtoq, qizingni uzatibsan, endi o’g’lingni ham uylantirarsan”,- dedi. U piyolani olarkan: “Yo’q, o’g’lim hali uch yil o’qishi kerak. Bu yoqda joy muammosi ham bor. Bilasan onamiz, to’qsondan oshdilar. U kishi bandalikni bajo keltirsalar, kelinni kampirning uyiga tushuraman”,- dedi. Esim og’ib qoldi. “onasi o’lganidan keyin to’y qiladigan” kishining yoshlari elliklardan oshgan, oily ma’lumotli, yurt ko’rgan boobro’ kishi bo’lganidan salobati bosdimi, hech birimiz churq etolmay qoldik. Vaqt ötdi. Buni qarangki, shu xonadonda aytilganidek uch yildan keyin to’y bo’ldi. Yangi k